Vatican – Στα άδυτα του Βατικανού – Part 2

Να ξεκαθαρίσω πριν ξεκινήσω αυτό το δεύτερο μέρος, ότι δεν συγχέω την θρησκεία με την εκκλησία – κανενός τύπου – και ότι η θρησκεία ανάμεσα σε όλα -είτε θετικά είτε αρνητικά - έχει προσφέρει αρκετά στην ανθρωπότητα.

Επίσης σε αυτό το δεύτερο μέρος του αφιερώματος δεν εξετάζουμε την θρησκεία ή την Ρωμαιοκαθολική εκκλησία στο σύνολο της, που αναμφισβήτητα από τους κόλπους της έχουν περάσει σεβάσμια άτομα, αλλά εξετάζουμε μερικους Πάπες που.. άφησαν το στίγμα τους..

Η ιστορία του Βατικανού κρύβει έναν μεγάλο όγκο στοιχείων, τα οποία αντανακλούν διαφθορά και εγκληματικότητα(ερωτικά σκάνδαλα, δολοφονίες και δολιοφθορές) και συνθέτουν ένα σκοτεινό παρασκήνιο του Παπικού θρόνου.

Ο επίσκοπος Frotheringham, ένας θεοσεβής καθολικός ιστορικός και συγγραφέας του τέλους του 19ου αιώνα, αναφέρει: «Πολλοί από τους Πάπες έκαναν την πλέον έκλυτη ζωή. Μερικοί από αυτούς ήταν μυστικιστές-μάγοι. Άλλοι είχαν σημειωθεί για ανταρσία, αιματοχυσία και ακολασία… και κάποιοι ήταν αληθινά παιδιά του Διαβόλου» (The Cradle of Christ, Bishop Frotheringham, 1877).

Στον πρόλογο ενός επίσημου παπικού εγγράφου, προορισμένου για δημοσίευση από την έδρα του Πάπα το 1964, με τίτλο Οι Πάπες: Μια Συνοπτική Βιογραφική Ιστορία, ο χριστιανός αναγνώστης προετοιμάζεται πριν από την ανάγνωση, με την παρακάτω απολογητική δήλωση: «Μερικοί καθολικοί μπορεί να εκπλαγούν διαβάζοντας τις παπικές βιογραφίες που υπάρχουν σε αυτό το βιβλίο. Ίσως, όμως, η αντίληψή μας για τη θέση του Πάπα στην Εκκλησία θα πρέπει να επαναπροσδιοριστεί» (The Popes. A concise Biographical History, Eric John ed., Burns & Oates, publishers to the Holy See, London, 1964, p. 19).

To γεγονός ότι η παπική Αρχή αποφάσισε να εκδώσει τις αποκρουστικές λεπτομέρειες της ζωής των Παπών ίσως φανερώνει την προσπάθεια της να απαλλαγεί από την ευθύνη μιας εγκληματικής ιστορίας, η οποία που αρχίζει σιγά-σιγά να βγαίνει στην επιφάνεια.

Ωστοσο εδώ θα αναφερουμε ενδεικτικα μερικα από αυτά τα κομματια… από το ετος 896 μ.Χ.όταν «ένα σώμα ευγενών με κτηνώδη και ωμή δίψα, από τους οποίους πολλοί δεν ήταν ικανοί ούτε το όνομά τους να γράψουν» (.Annals ofHincmar, Archbishop of Reims, pub.c.905) κατέλαβαν την παπική εξουσία. Για τους επόμενους έξι αιώνες, το παπικό αξίωμα θα βυθιζόταν στο έγκλημα και την ακολασία.

Ερωτικές συμφωνίες

Ο επίσκοπος Λουιτπράνδος της Κρεμόνα που εκθέτει την παπική ιστορία από το 886 ως το 950, λεει : «Κυνηγούσαν με άλογα στολισμένα με χρυσά χαλινάρια, έκαναν πλούσια γλέντια με χορεύτριες όταν τελείωνε το κυνήγι και, ύστερα, αναπαύονταν μαζί με ιερόδουλες σε κρεβάτια με μεταξωτά σεντόνια και χρυσοκέντητα σκεπάσματα. Όλοι οι Ρωμαίοι επίσκοποι ήταν παντρεμένοι και οι γυναίκες τους έφτιαχναν κρυφά μεταξωτά φορέματα...».

Σε άλλο σημείο, διαβάζουμε: «Οι ερωμένες τους ήταν οι πρώτες αριστοκράτισσες της πόλης... ενώ δύο φιλήδονες αυτοκράτειρες, η Θεοδώρα και η κόρη της Μαρότζια, κανόνιζαν την παπική εξουσία του 10ου αιώνα.»

Ο Αουιτπράνδος λεει ότι  η Θεοδώρα έκανε έναν όμορφο νεαρό ιερέα να ενδώσει στο ερωτικό πάθος της, δωρίζοντας του ως αντάλλαγμα την αρχιεπισκοπή της Ραβένα. Αργότερα, του δώρισε και τον παπικό θρόνο, χρίζοντάς τον «Πάπα Ιωάννη Γ».

Ο Ιωάννης Ι' (914-928) υπήρξε αιμοσταγής στρατιωτικός διοικητής, παραδομένος στον νεποτισμό, του οποίου η διαγωγή προετοίμασε το έδαφος για τον βαθύτερο εκφυλισμό του παπισμού. Σύμφωνα με τα στοιχεία, γρήγορα απαρνήθηκε τη Θεοδώρα και έπεσε στην αγκαλιά μιας νεαρής αριστοκράτισσας.

Η Θεοδώρα, προσβεβλημένη, παντρεύτηκε τον Γουίντο, Μαρκήσιο της Τοσκάνης, εξαπολύοντας με την υποστήριξή του πόλεμο κατά του Ιωάννη Ι'. Μετά τη μυστηριώδη δηλητηρίαση της Θεοδώρας, τη διαμάχη πήρε στα χέρια της η κόρη της Μαρότζια, η οποία κατάφερε τελικά να τον καθαιρέσει και να τον θανατώσει.

Παρόλο που η Μαρότζια ήταν γυναίκα αδίστακτη και αγράμματη, διοικούσε τον Χριστιανισμό για δεκαετίες. Οι κάτοικοι της Ρώμης την αποκαλούσαν «Πόρνη των Παπών», καθώς ευθυνόταν για την επιλογή και την καθαίρεση τουλάχιστον τεσσάρων εκπροσώπων του παπισμού - εκ των οποίων κάποιοι υπήρξαν εραστές της. Αυτό αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι, το 910, έδωσε τον παπικό θρόνο στον γιο της, Ιωάννη ΙΑ’ (910-936), του οποίου πατέρας ήταν ένας πρώην Πάπας, ο Σέργιος Γ'.


Ο Ιωάννης IB’ και ο... Σατανάς

Μεταξύ των διεφθαρμένων ανδρών που κατέλαβαν το παπικό αξίωμα τον 10ο αιώνα, ο Πάπας Ιωάννης IB’ (955-964) υπήρξε σίγουρα πρωταγωνιστής. Ο ίδιος ξεκίνησε την παπική καριέρα του επικαλούμενος παγανιστικές θεότητες, ενώ δοκίμαζε και την τύχη του στον τζόγο. Λέγεται μάλιστα ότι, κατά τη διάρκεια ενός γλεντιού με ποτό, έκανε πρόποση στον ίδιο τον... Σατανά!

Ο Ιωάννης IB’ υπήρξε τόσο αθεόφοβος, ώστε έφτιαξε τον δικό του οίκο ανοχής στο παλάτι του Λατερανού, αναθέτοντας τη διοίκησή του στην ερωμένη του, την ιερόδουλη Μάρσια. «Του άρεσε να έχει γύρω του πολλές ιερόδουλες», θα επιβεβαιώσει αργότερα ένας μοναχός χρονογράφος (Benedict of Soracte).

Όταν έφτασε δε να δικαστεί για τον φόνο ενός αντιπάλου του, ο κλήρος μαρτύρησε ότι διατηρούσε αιμομικτικές σχέσεις με τις αδελφές του και ότι βίαζε συστηματικά τις μοναχές του! (Annals of Beneventum, Monumenta Germaniae).

Αφού έμεινε στον θρόνο για δέκα χρόνια, οι χρονογράφοι αναφέρουν ότι τον σκότωσε ο Σατανάς, όταν τον έπιασε να βιάζει μια γυναίκα στα περίχωρα. Στην πραγματικότητα, ο απατημένος σύζυγος της γυνής, ξυλοκόπησε τόσο πολύ τον «άγιο πατέρα« Ιωάννη IB’, με αποτέλεσμα εκείνος να υποκύψει στα τραύματά του οκτώ ημέρες μετά.

Για καιρό ο κλήρος αναζητούσε έναν ενάρετο ιερέα για να ανέβει στο παπικό αξίωμα και δεν μπορούσε να βρει ούτε έναν...
 


Το βασίλειο του τρόμου

Το 1032, την παπική εξουσία κατέλαβε ο Πάπας Βενέδικτος Θ’. Αμέσως αφόρισε τους αντιπάλους του, δημιουργώντας ένα πραγματικό βασίλειο του τρόμου, ενώ παράλληλα άνοιξε επίσημα τις πόρτες του παπικού παλατιού στους ομοφυλόφιλους, ιδρύοντας έναν ανδρικό οίκο ανοχής.

Παρόλο που ο λαός της Ρώμης, ενοχλημένος από τη στάση του, θέλησε να τον αντικαταστήσει, τα αδέρφια του Βενέδικτου εξολόθρευσαν τον νέο υποψήφιο. Στη συνέχεια, εκείνος πούλησε το παπικό του αξίωμα στον νονό του, Τζιοβάνι Γκατζιάνο, για να το ξαναδιεκδικήσει αργότερα με τη βία.



Εγκλήματα στο όνομα του Χριστού


Ο 12ος αιώνας, που ακόμα και σήμερα δοξάζεται από την Καθολική Εκκλησία ως χρυσός αιώνας μέσα στη σκοτεινή εποχή της πίστης, εγκαινιάστηκε με τον μακάβριο θεσμό της Ιεράς Εξέτασης και τη μακρόχρονη σταυροφορία εναντίον των Καθαρών.

 Σκοπός της Ιεράς Εξέτασης και των σταυροφοριών ήταν η βίαιη καταστολή των αιρέσεων ή, αλλιώς, των διαφορετικών απόψεων πάνω σε θέματα πίστης. Σύμφωνα με την Εκκλησία, η αίρεση είναι ένα χαστούκι στο πρόσωπο του Θεού και είναι καθήκον κάθε χριστιανού να σκοτώνει τους αιρετικούς Ένα καθήκον φρικιαστικό που, όμως, απέκτησε ιερές διαστάσεις.

Το κυνήγι των Καθαρών ξεκινά το 1209, αποτελώντας μία ανηλεή επίδειξη του εκκλησιαστικού στρατού και της βιαιότητας που τον χαρακτήριζε. Κατά τη διάρκεια των σταυροφοριών, εκατοντάδες χιλιάδες αθώων σφαγιάζονται από τα εκλεκτά στρατεύματα του Ιησού Χριστού, υπό τις οδηγίες των Παπών.



Η ανεκδότη ιστορία

 
Στις αρχές του 13ου αιώνα, στον παπικό θρόνο ανεβαίνει ο Πάπας Ιννοκέντιος Γ' (1198-1216). Αμέσως μετά την εκλογή του, και αφού απαίτησε πρώτα όρκο υποταγής από τη Ρωμαϊκή Γερουσία, θέσπισε τα Κρυφά Αρχεία, μέσα στα οποία έθαψε σημαντικά κομμάτια της εκκλησιαστικής ιστορίας.

Είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι 200 και πλέον χρόνια της ιστορίας του παπισμού κρύβονται ακόμα σε σφραγισμένες κρύπτες του Βατικανού, περιμένοντας καρτερικά την έκδοσή τους.

Εντούτοις, η Καθολική Εκκλησία εξακολουθεί να δοξάζει τον Πάπα Ιννοκέντιο Γ’ ως πρωταγωνιστική μορφή στην ανάπτυξη του ευρωπαϊκού πολιτισμού.

Ωστόσο, η ιστορία δεν έχει μόνο ανέκδοτα μέρη, αλλά ενίοτε και παραλλαγμένα από την ίδια, ως φαίνεται, την Εκκλησία.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του Πάπα Βονιφάτιου Η’ (1294-1303). Στην 3η έκδοση της Βρετανικής Εγκυκλοπαίδειας το 1797, αναφέρει: «Πλεονεξία, επηρμένοι ισχυρισμοί και συχνές επιδείξεις αλαζονείας, τον έκαναν αξιομίσητο... πολλοί πίστευαν ότι συνεργαζόταν με τον Διάβολο»

Η παραπάνω αναφορά λείπει από τις μεταγενέστερες εκδόσεις της εγκυκλοπαίδειας. Γιατί;

Το 1898, η Καθολική Εκκλησία εξαγοράζει την Βρετανική Εγκυκλοπαίδεια και, μέσα σε λίγα χρόνια, κυκλοφορούν εκδόσεις απαλλαγμένες από ανάλογο -δυσφημιστικό για τον Παπισμό-υλικό, ενώ οι παλαιότερες εκδόσεις, ως εκ θαύματος, καταστρέφονται..



Παραδεισένια εξόρια

Η αντιδημοτικότητα των Παπών υπήρξε τέτοια ανά τους αιώνες, ώστε πολλοί από αυτούς δολοφονήθηκαν άγρια ή εκδιώχθηκαν από τη Ρώμη από τα οργισμένα πλήθη ή τους αυτοκρατορικούς εχθρούς.

Από τον 12ο αιώνα και μετά, το φαινόμενο πήρε τέτοιες διαστάσεις, ώστε οι Πάπες δημιούργησαν οχυρωμένα καταφύγια σε διάφορες τοποθεσίες και κατοίκησαν σε αυτά.

Η Αβινιόν, πόλη της νότιας Γαλλίας, έγινε τον 14ο αιώνα τόπος συγκέντρωσης ανεπιθύμητων Παπών. Εκεί, μέσα σε πολυτελή παλάτια και περιτρυγυρισμένοι από απροσπέλαστα τείχη, δημιούργησαν μία πολύπλοκη γραφειοκρατική κυβέρνηση, αλλά και έναν παράδεισο καλοπέρασης για το υπόλοιπο της ζωής τους.

Η Αβινιόν υπήρξε και ο παράδεισος της παραπληροφόρησης.

Εκεί οι Πάπες φέρονται να συνέθεταν πλαστά γράμματα με προγενέστερες χρονολογίες, σύμφωνα με τα οποία η Εκκλησία εμφανιζόταν ως ο απόλυτος κυρίαρχος της Ευρώπης, της Μικράς Ασίας και της Αιγύπτου.

Έτσι, παράχθηκε μια σειρά κίβδηλων εγγράφων, γνωστά ως Ψευδή Ισιδωριανά Θεσπίσματα, τα οποία ο Βολτέρος αργότερα χαρακτήρισε ως «την πιο θρασύτατη και μεγαλειωδέστερη πλαστογραφία που εξαπάτησε ποτέ τον κόσμο».

Σε αυτό το σημείο, αξίζει ν' αναφερθεί κάτι ακόμα: ο Πάπας Βενέδικτος IΓ', ο οποίος διέμεινε επίσης στην Αβινιόν τον 14ο αιώνα, πήρε την πρωτοβουλία να καταστρέψει όλα τα αντίγραφα βιβλίων που κάλυπταν δύο και πλέον αιώνες της Ιστορίας. Σύμφωνα με τις πηγές, αυτά τα βιβλία περιείχαν το «πραγματικό όνομα του Ιησού Χριστού» (Encyclopaedia Britannica, 1797).


Όργια στο Βατικανό

Το 1414, η Εκκλησία συγκάλεσε Γενικό Συμβούλιο προκειμένου να αποκαταστήσει τη διαφθορά, η οποία είχε αμαυρώσει το παπικό αξίωμα όσο ποτέ άλλοτε, κατά τον 14ο και 15ο αιώνα.

Το συμβούλιο κράτησε τέσσερα χρόνια και ήταν μια μεγαλειώδης επίδειξη «της σεξουαλικής ακράτειας των μελών της Εκκλησίας, που σκανδάλισε ολόκληρη την πόλη»

Λέγεται ότι οι ιερείς προσέλαβαν... 1500 ιερόδουλες για να τους «αναζωογονούν» μετά από τις κουραστικές συνεδριάσεις τους, με τις οποίες φαίνεται ότι υπήρξαν ιδιαίτερα γενναιόδωροι: μια πόρνη πολυτελείας κέρδιζε έως και 800 φλορίνια - ποσό τεράστιο για εκείνη την εποχή. Μετά από αυτό, είναι μάλλον αστείο να αναρωτηθεί κανείς εάν το συμβούλιο κατάφερε, τελικά, να... αποκαταστήσει τη διαφθορά!

Το 1484, αφού εξαγόρασε τις ψήφους των καρδιναλίων, ο Giovanni Batista Cibo ανέβηκε στον παπικό θρόνο ως Πάπας Ιννοκέντιος Η'  Βασικό του ενδιαφέρον ήταν οι γυναίκες, με αποτέλεσμα το Βατικανό να γεμίσει από τις ερωμένες και τους νόθους απογόνους του, τους οποίους εκείνος φρόντιζε να συντηρεί ξοδεύοντας ολόκληρες περιουσίες. Λέγεται, μάλιστα, ότι είχε πάνω από 100 παιδιά!

 
Ο Ιταλός εκκλησιαστικός ιστορικός Valore αναφέρει ότι τέτοια ήταν η αδυναμία του στις γυναίκες, ώστε ο Ιννοκέντιος κατάντησε «μία μάζα από σάρκα, ανίκανη να απορροφήσει οποιαδήποτε άλλη τροφή, παρά λίγες σταγόνες γάλα από ένα νεαρό γυναικείο στήθος» (Historia Ecclesiastica, MS 151, ρ.1181).


Καίσαρ Βόργιας..άρωμα από Game of Thrones

Μπορεί πολλοί να γνωρίσαν τον Καίσαρα Βοργία από το Game of Thrones, αλλά ήταν ήδη διάσημος για τις φρικαλεότητες του από τον Ηγεμόνα του Macchiavelli.

Υστέρα από τον θάνατο του Πάπα Ιννοκέντιου Η',  τον παπικό θρόνο πολιορκεί ο καρδινάλιος Ροντρίγκο Βοργίας. Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης για την εκλογή του νέου Πάπα, εκείνος δωροδοκεί τους ψηφοφόρους και κάνει επίδειξη δυνάμεως με τα στρατεύματά του, σκοτώνοντας 200 αθώους πολίτες στους δρόμους της Ρώμης. Τελικά, ανακηρύσσεται Πάπας Αλέξανδρος Στ’.

Ο Βοργίας ήταν φημισμένος για την άσωτη ζωή του προτού ανέβει στον παπικό θρόνο. Φυσικά, δεν εγκατέλειψε ποτέ τις συνήθειές του αντιθέτως, η θητεία του προίκισε την εκκλησιαστική ιστορία με τα μεγαλύτερα σκάνδαλα που συνέβησαν ποτέ στο Βατικανό. Σύμφωνα με τις ιστορικές μαρτυρίες, ο Αλέξανδρος Στ’ είχε φτάσει να κοιμηθεί μέχρι και με μία από τις νόθες κόρες του, τη δόνα Λουκρέτζια.

Σύμφωνα με τον Βενετό γερουσιαστή Σανούτο, ο Αλέξανδρος πλήρωσε τον θησαυροφύλακά του, προκειμένου εκείνος να του επιτρέψει να κοιμηθεί με την όμορφη και παντρεμένη κόρη του. Εκείνη έμεινε έγκυος και γέννησε έναν νόθο γιο, τον δον Καίσαρα Βοργία, ο οποίος στην εφηβεία του μαχαίρωσε τον παππού του μπροστά στον Αλέξανδρο Στ’.

Στο σημείο αυτό, πρέπει να τονιστεί ότι η απερίγραπτη διαστροφή στους κόλπους της Εκκλησίας είχε οδηγήσει στην αμφισβήτησή της όχι μόνο από τους λόγιους κοσμικούς, αλλά, ενίοτε, και από τους ίδιους τους κληρικούς. Ωστόσο, ο Αλέξανδρος θέσπισε το 1501 διάταγμα, με το οποίο απαγόρευε το τύπωμα κάθε βιβλίου σχετικού με τη χριστιανική θρησκεία, χωρίς τη συγκατάθεση των αρχιεπισκόπων και του Πάπα. Έτσι, γεννήθηκε ένας Κατάλογος Απαγορευμένων Βιβλίων και ξεκίνησε η καταπίεση της βιβλιογραφίας που αμφισβητούσε το εκκλησιαστικό δόγμα.



Ο Λέων Ι' και τα συγχωροχάρτια


Ο Λέων Ι, κατά κόσμον Τζιοβάννι Ντε Μέντιτσι, πριν ανέβει στον παπικό θρόνο, ήταν διοικητής του στρατού του Πάπα Ιουλίου Β’ και «βαθιά αφοσιωμένος στη σάρκα, ιδιαίτερα σ' εκείνες τις σαρκικές απολαύσεις που δεν μπορούν, ειλικρινά, ν' αναφερθούν» (Istoria d'ltalia, 1832 ed., lib.xvi, ch.v, p.254).

Μόλις ο Τζιοβάννι κάθησε στον θρόνο του, είπε: «Ο Θεός μού έδωσε το παπικό αξίωμα, αφήστε με τώρα να το απολαύσω» (Encyclopaedia Britannica, 13rd ed., xix, pp.926-7).

Ο βιογράφος του, καρδινάλιος Τζιόβιο, κάνει λόγο ακόμα και για ομοφυλοφιλικές προτιμήσεις, αναφέροντας ότι « διατηρούσε ερωτικές σχέσεις με κάποιους από τους αυλικούς του, που ανήκαν σε ευγενείς ιταλικές, οικογένειες». 

Ωστόσο, ένας από τους σημαντικότερους λόγους για τον οποίο ο Λέων Ι' έμεινε στην Ιστορία ήταν τα συγχωροχάρτια του, τα οποία έδιναν άφεση αμαρτιών στους πιστούς. Όχι όμως χωρίς το ανάλογο τίμημα, το οποίο αντιστοιχούσε είτε σε χρηματικό ποσό, είτε σε ακίνητη περιουσία. Με αυτόν τον τρόπο, μπορούσε κανείς να εξαγοράσει τη συγχώρεση και να εξαγνίσει την ψυχή του από εγκλήματα ή αμαρτήματα που είχε διαπράξει. Τόση ήταν η κερδοφορία από την παραπάνω δραστηριότητα, ώστε αποτέλεσε μία από τις κύριες πηγές πλούτου της Εκκλησίας.

Τέλος, στον Λέοντα ανήκει και μία από τις πιο δυσφημιστικές δηλώσεις, η οποία αποκάλυψε στον κόσμο το αληθινό πρόσωπο του Παπισμού, καθώς και τη θεωρία του περί Ιησού Χριστού και Χριστιανισμού: το 1514, κατά τη διάρκεια μιας γιορτής στο Βατικανό, ο Λέων σήκωσε το ποτήρι, λέγοντας: «Γνωρίζουμε πλέον πόσο κερδοφόρο υπήρξε το παραμύθι του Χριστού για εμάς και τους προκατόχους μας!»

Η δήλωση αυτή έχει καταγραφεί από τον αυτόπτη μάρτυρα Καίσαρα Μπαρόνιο, έναν από τους πιο απρόβλεπτους ιστορικούς του Βατικανού, ο οποίος συγκαταλέγεται και στους λίγους που απέρριψαν δις την προσφορά του παπικού θρόνου.

 Στη 12τομη Εκκλησιαστική Ιστορία του, γράφει: « Ο Ποντίφικας (Λέων Γ) κατηγορήθηκε για αθεΐα, για άρνηση του Θεού και γιατί αποκάλεσε τον Χριστό, παρουσία των καρδιναλίων, “παραμύθι”... κι αυτό χρειάζεται διόρθωση» (Annales Ecclessiastici, op.cit, t.viii/xi).

Ο γραμματέας του Λέοντα, καρδινάλιος Μπέμπο, αποκαλύπτει: «...ήταν γνωστό ότι ο Πάπας Λέων αμφισβητούσε τον Χριστιανισμό. Ενεργούσε αντίθετα με την πίστη και αναθεμάτιζε το Ευαγγέλιο, γι' αυτό πρέπει να θεωρηθεί αιρετικός. Υπήρξε ένοχος για σοδομισμό με τους ακολούθους του. Ήταν εθισμένος στην απόλαυση, την πολυτέλεια, την οκνηρία, τη φιλοδοξία, την ακολασία και τη φιληδονία... και τα εγκλήματά του κατέστρεψαν τον κόσμο» (Letters and Comments of Pope Leo X, ibid.).



Πάπες Eιδωλολάτρες

Κανοντας μια βουτιά στο αρχαιότερο παρελθόν θα δουμε ποιοι ήταν οι εκπρόσωποι του Παπισμού -και, κατ' επέκταση, του Χριστιανισμού- στους πολύ πρώιμους αιώνες (προ του 8ου αιώνα)…

Αυτό που δεν είναι ευρέως γνωστο  και ίσως πολλοί να εκπλαγούν είναι ότι στην κεφαλή του Χριστιανισμού πρωτοτίμησαν κατ' επανάληψη οι άσπονδοι εχθροί του Χριστιανισμου..οι ειδωλολάτρες, και αυτοί ήταν «οι Μιθραϊκοί Πατέρες, ένα είδος Παπών, που ζούσαν πάντα στη Ρώμη» (Catholic Encyclopedia, χ, pp. 402-404).

Μεταξύ τους υπήρχαν αρκετοί που πίστευαν ακόμη σε ζοροαστρικές θεότητες, κι αυτό φανερώνεται εύκολα από τα ονόματα που έφεραν, όντες ηγέτες του Παπισμού, π.χ. Πάπας Χορμίσδας (514-523), του οποίου ο τίτλος προήλθε από το περσικό Αχούρα Μάζντα.


Το «αλάθητο» του Πάπα

Παρ’όλο που από τον 13ο αιώνα και ύστερα αναφέρθηκε για πρώτη φορά ο όρος «αλάθητος» για τον Πάπα.. μόλις το 1870 έγινε δόγμα κατά την διάρκεια της 1ης Συνόδου του Βατικανό. Φαίνεται ότι ο Πάπας Πιος ΙΧ…θεώρησε ότι ύστερα από 101 Πάπες.. ότι έπρεπε και επίσημα ο ίδιος να θεωρείτε «αλάθητος».


Eπίλογος

Κλεινοντας το δευτερο αυτο μερος θα ηθελα να τονισω γι ακομα μια φορα..οτι η εκκλησια (οποιασδηποτε θρησκειας) δεν μπορει να αμαυρωση μια ιδεολογια, μια θρησκεια ή μια πιστη. Σιγουρα ακομα και στους χωρους της Ρωμαιοκαθολικης εκκλησιας περασαν ατομα που πραγματικα πιστευαν σε οτι αντιπροσωπευαν και εκαναν πραγματα για το ποιημνιο τους..αλλα οπως οπουδηποτε..και οτιδητοποτε στον κοσμο υπαρχουν εκτρωματα....

ΠΗΓΕΣ
• Tony Bushby, The Criminal History of The Papacy, Nexus November/December 2006
• Catholic Encyclopedia, Farley ed.
• The Cradle of Christ, Bishop Frotheringham, 1877
• Extermination of the Cathars, Simonde de Sismondi, 1826
• Eric John ed., The Popes. A concise Biographical History, Burns&Oates, London, 1964)
• Annals of Hincmar, Archbishop of Reims,pub.c.905
• Horace K. Mann,77}e lives of the popes in the early middle ages, Kegal Paul, London, 1925
• Gospel of Luke, Mount Sinai manuscript of the Bible, British Museum, 1934
• Bull Unam Sanctam, Boniface VIII, 1302
• Istoria d'ltalia, Fran.Guicciardini, 1537
• Diterot'Encyclopedie, 1759
• Encyclopedia Britannica,3rd ed., 1797
• History in the Encyclopedia, D.H. Gordon, N. York,1947
• The good news of the Kingdoms, N.Segal, Australia, 1995
• Samuel Edgar's, The Variations of Popery, London, 1838
• Catholic Encyclopedia, Pecci ed.
• Historia Ecclesiastica, MS 151
• Istoria d'ltalia, 1832 ed.
• Paolo Giovio, De Vita Leonis Decini, Pontificus Maximus, 1897
• Letters and Comments of Pope Leo X, ibid.
• Liber Pontificalis • Liberian Catalogue
• www.usaAfricaonline.com/Morality and Society/Pope speaks 2006 ww.inthesetimes.com/article/2059

Vatican - Παραίτηση Πάπα – Part 1

Στις 28 Φεβρουαρίου 2013, Ο Πάπας Βενεδικτος ο 16ος παραιτήθηκε επίσημα από τον Θρόνο της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας κάτι που είχε να συμβεί σχεδόν 600 χρόνια Ο Βενέδικτος ο 16ος είναι ο πρώτος Πάπας που εγκαταλείπει το θρόνο από το 1415 και τον Γρηγόριο ΙΒ’.

Για να καταλάβει κανείς το σπάνιο της παραίτησης ενός ποντίφικα αρκεί να αναλογιστούμε ότι την τελευταία φορά που συνέβη δεν είχε πέσει ακόμη η Κωνσταντινούπολη και φυσικά δεν είχε ανακαλυφθεί η Αμερική.

Με αφορμή την παραίτηση του Πάπα Βενεδικτου 16ου  είπα να κάνω ένα αφιέρωμα από 3 part:

• ένα στον Παπισμό και της παραιτήσεις
• ένα για την άδυτη ιστορία της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας
• ένα για τις προφητείες για τον Παπισμό

Πάπας και Παραιτήσεις ανά τους αιώνες

Στην ιστορία του παπισμού είχαν προϋπάρξει 3 επίσημες παραιτήσεις ..και αυτές ήταν:

1) Πάπας Γρηγόριος ΙΒ’

Ο Γρηγόριος, γεννήθηκε στο  Angelo Correr ή Corraro (περ. 1326 μ.Χ.). Διετέλεσε Πάπας της Ρώμης, από το 1406 –όταν στις 30 Νοεμβρίου διαδέχτηκε τον Πάπα Ιννοκέντιο τον 7ο- μέχρι το 1415, που παραιτήθηκε.

Ο Πάπας Γρηγόριος εξελέγη στη Ρώμη από ένα κονκλάβιο, αποτελούμενο από 15 καρδιναλίους, με τον όρο ότι, εάν ο Αντιπάπας Βενέδικτος ΙΓ' (1394–1423) παραιτούνταν από τις αξιώσεις του για την Παπωσύνη, θα παραιτούνταν και αυτός και θα γινόταν νέα εκλογή, κλείνοντας έτσι το Δυτικό Σχίσμα (1378–1417).

Ο Πάπας Γρηγόριος θήτευσε σε μία ιδιαίτερα ταραγμένη περίοδο για τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Διαφωνίες, ίντριγκες, αιρέσεις και διαμάχες ανάμεσα στους θρησκευτικούς ταγούς της εποχής, σημάδεψαν τα χρόνια της θητείας του στον παπικό θρόνο.

Οι δύο Ποντίφηκες ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις για να συναντηθούν σε ουδέτερο έδαφος στη Σαβόνα της Λιγουρίας, αλλά οι υποστηρικτές τους χρησιμοποίησαν όλη την επιρροή τους για να αποτρέψουν μια τέτοια συνάντηση, ενώ και οι δυο τους φοβόντουσαν πως θα συλληφθούν από οπαδούς του αντιπάλου.

Οι καρδινάλιοι του Γρηγορίου ΙΒ' έδειξαν ανοικτά τη δυσαρέσκειά τους από τους χειρισμούς και άφησαν να εννοηθεί πως θα αποσύρουν την υποστήριξή τους προς αυτόν.

Στις 4 Μαΐου 1408, ο Γρηγόριος ΙΒ' τους συγκέντρωσε στην πόλη Λούκα και τους διέταξε να μην την εγκαταλείψουν για κανένα λόγο. Εκεί έχρισε και τέσσερις νέους καρδιναλίους, παρά την αρχική του υπόσχεση προς το κονκλάβιο πως δεν θα έκανε νέους.

Όμως, επτά εξ αυτών έφυγαν από τη Λούκα και συναντήθηκαν με καρδιναλίους του Βενεδίκτου ΙΓ' με σκοπό να γίνει ένα ενιαίο κονκλάβιο, το οποίο θα απομάκρυνε και τους δύο και θα εξέλεγε έναν νέο.

Ακολούθως, συγκάλεσαν τη Σύνοδο της Πίζα και κάλεσαν και τους δύο Ποντίφηκες να παραστούν. Κανείς εκ των δύο όμως δεν εμφανίστηκε. Η Σύνοδος αυτή καθαίρεσε και τους δύο, στις 5 Ιουνίου 1409, ως καρδινάλιους, ενώ οι ίδιοι παρέμειναν στη θέση τους –όρος που είχε θέσει ο ίδιος ο Πάπας Γρηγόριος ο 12ος.

Η Σύνοδος της Κωνσταντίας επέλυσε τη διαφορά. Ο Γρηγόριος ΙΒ' όρισε πληρεξουσίους του τον Carlo Malatesta και τον Καρδινάλιο Giovanni Dominici. Κατόπιν, ο Καρδινάλιος συγκάλεσε Σύνοδο και στις 4 Ιουλίου 1415 ο Malatesta, ενεργώντας εξ ονόματος του Γρηγορίου ΙΒ', ανακοίνωσε την παραίτηση του Πάπα, η οποία έγινε αποδεκτή από τους καρδιναλίους. 

Όπως συμφωνήθηκε, διατηρήθηκαν όλοι οι καρδινάλιοι που είχαν χριστεί από τον Γρηγόριο ΙΒ' και έδωσαν στον Γρηγόριο ΙΒ' τον τίτλο του επισκόπου του Frascati, του επικεφαλής του Κολλεγίου των Καρδιναλίων και του μόνιμου Λεγάτου της Ανκόνα. Η Σύνοδος απομάκρυνε τον Αντιπάπα Ιωάννη ΚΓ' (1410–15), διάδοχο του Αλεξάνδρου Ε', κλείνοντας έτσι το Δυτικό Σχίσμα.

Το υπόλοιπο της ζωής του ο Γρηγόριος το πέρασε σε σιωπηρή αφάνεια στην Ανκόνα.

2) Πάπας Kελεστίνος Ε’

Η πιο γνωστή παραίτηση ήταν του Πάπα Kελεστίνου Ε’ το 1294. Ο Kελεστίνος Ε΄, υπήρξε μοναχός του Τάγματος των Βενεδικτίνων και εξελέγη Πάπας σε ηλικία 80 ετών.  Μόλις πέντε μήνες μετά την ανάδειξή του, έφτιαξε ο ίδιος Διάταγμα που του επέτρεπε να αποχωρήσει από τον παπικό θρόνο.

Ο πάπας Kελεστίνος Ε’ παραιτήθηκε κατά τα δικά του λεγόμενα «για λόγους ταπεινοφροσύνης, επισφαλούς υγείας, ελλείψεως γνώσεως» καθώς και για να ξαναβρει «την ειρήνη και την εσωτερική γαλήνη του πρότερου βίου».

Η εκλογή του Kελεστίνου Ε’ υπήρξε τελείως συμπτωματική και σε στιγμή ανάγκης για τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησίας. Ο ίδιος ήταν άγνωστος και απλά έχαιρε τη φήμη του Αγίου ως μοναχός και μάλιστα ερημίτης.

Το διάταγμα του Kελεστίνου Ε’ που άνοιγε τον δρόμο για την ελεύθερη παραίτηση του Πάπα – μέχρι τότε είχαν υπάρξει μόνο εξαναγκασμοί σε παραίτηση - εισήλθε στο βιβλίο των «Degretalium» και μετέπειτα στο Κανονικό Δίκαιο της Καθολικής Εκκλησίας (ιδέ Κανόνα 332 παράγ. 2)


3) Πάπας Βενέδικτος Θ΄

Ο Βενέδικτος Θ΄, ο οποίος γεννήθηκε με το όνομα Θεοφύλακτος στην πόλη Τούσκουλο του Λατίου, εξελέγη Πάπας τρεις φορές μεταξύ 1032 και 1048. Η ανάδειξή του στον θρόνο του Αγίου Πέτρου θα μπορούσε να θεωρηθεί φυσιολογικό επακόλουθο, καθώς θείοι του ήταν ο Πάπας Βενέδικτος Η΄, αλλά και ο Πάπας Ιωάννης ΙΗ΄.

Ο Βενέδικτος Θ΄ έγινε ο νεότερος Πάπας στην ιστορία της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, αναλαμβάνοντας τον θώκο σε ηλικία μόλις 18 ετών. Σύμφωνα με ιστορικές πηγές, διακρίθηκε για τον διεφθαρμένο και έκλυτο βίο του.

Ο Βενέδικτος Θ΄ υπήρξε επίσης ο πρώτος ανοιχτά ομοφυλόφιλος Πάπας, ενώ οι επικριτές του κάνουν λόγο για διοργάνωση οργίων στο Λατερανό ανάκτορο του Βατικανού. Ο μεταγενέστερός του, Πάπας Βίκτωρ Γ΄ έκανε λόγο για «τους βιασμούς, τις δολοφονίες και άλλες αποτρόπαιες πράξεις» του Βενέδικτου Θ΄.

Το 1045, ο νονός του Βενέδικτου Θ΄, ο ενάρετος ιερέας Ιωάννης Γρατσιάνο -αργότερα Πάπας Γρηγόριος ΣΤ΄- έπεισε τον Βενέδικτο Θ΄ να παραιτηθεί από τον θρόνο, έναντι αδρής χρηματικής αμοιβής. Άλλες πηγές υποστηρίζουν ότι το αίτημα παραίτησης προήλθε από τον ίδιο τον Βενέδικτο, ο οποίος επιθυμούσε να παντρευτεί μία από τις πάμπολλες ερωμένες του.

Η οριστική του απομάκρυνση από το Βατικανό το 1048, χάρη στην επέμβαση γερμανικών στρατευμάτων, τον οδήγησε σε μοναστικό τάγμα της βόρειας Ιταλίας, όπου φέρεται να έζησε ενάρετα, απαρνούμενος τον έκλυτο παπικό του βίο.


Πάπας Βενεδικτος ο 16ος – Βιος & Ιστορία  

Ο Joseph Aloisius Ratzinger γεννήθηκε στις 16 Απριλίου 1927 στο Marktl am Inn, στη Βαυαρία της Γερμανίας, όπου ο πατέρας του ήταν αστυνομικός. Όταν έκλεισε τα 14 έγινε, όπως του επέβαλλε ο νόμος, υποχρεωτικά μέλος της χιτλερικής νεολαίας. 

Από την αρχή όμως δεν πήγαινε στις συναντήσεις και έκανε αίτηση για να παραιτηθεί από μέλος. Το 1943, σε ηλικία 16 ετών, υποχρεώθηκε από το Τρίτο Ράιχ να υπηρετήσει με τους υπόλοιπους συμμαθητές του στα αντιαεροπορικά πυροβόλα για την υπεράσπιση ενός εργοστασίου της BMW, έξω από το Μόναχο. Έκανε την βασική εκπαίδευση και στάλθηκε στην Ουγγαρία, από όπου το 1944 ρισκάροντας την θανατική ποινή κατάφερε να διαφύγει.

Από το 1946 μέχρι το 1951 σπούδασε θεολογία και φιλοσοφία. Το 1951 δέχτηκε το μυστήριο της Ιεροσύνης μαζί με τον μεγαλύτερο αδερφό του, Georg Ratzinger. Το 1953 πήρε διδακτορικό στη θεολογία και το 1957 υπέβαλε την υφηγεσία του στο πανεπιστήμιο του Μονάχου.

 Ένα χρόνο αργότερα, το 1958, ο Ράτσινγκερ έγινε καθηγητής δογματικής θεολογίας στην Ανώτατη Φιλοσοφική Θεολογική Σχολή του Freising. Μέχρι το 1977 εργάστηκε σε αυτόν τον τομέα στα Πανεπιστήμιο του Μονάχου, του Münster, του Tübingen και του Regensburg. Από το 1962 μέχρι το 1965 ήταν παράλληλα και σύμβουλος του Αρχιεπίσκοπου Κολονίας, του Καρδινάλιου Γιόζεφ Φρινγκς.

 Το 1977 ο Παύλος ΣΤ' ανακήρυξε τον Ratzinger καρδινάλιο. Το 1978 ο Καρδινάλιος Ratzinger συμμετείχε στην εκλογή του Ιωάννη Παύλου Α' και του Ιωάννη Παύλου Β'. Ο Ιωάννης Παύλος Β' τον κάλεσε το 1981 να μείνει στη Ρώμη σαν ανώτερος του σύμβουλος για θεολογικά θέματα.

 Μετά το θάνατο του Ιωάννη Παύλου του Β', ο Ratzinger εξελέγη από το συμβούλιο των καρδιναλίων (κονκλάβιο) στις 19 Απριλίου 2005, και έγινε μετά τον Αδριανό ΣΤ' ο πρώτος Γερμανός Πάπας της Καθολικής Εκκλησίας μετά από 482 χρόνια. Τρεις μέρες πριν εκλεγεί Πάπας έκλεισε τα 78. Έτσι από το 1730 και μετά είναι ο μεγαλύτερος σε ηλικία εκλεγμένος Πάπας. Το όνομα που επέλεξε για την ενθρόνισή του ήταν Βενέδικτος ΙΣΤ'.

Στις 11 Φεβρουαρίου 2013, το Βατικανό ανακοίνωσε επισήμως ότι ο Πάπας θα παραιτείτο του αξιώματός του στις 28 Φεβρουαρίου 2013 στις 20:00, λόγω της προχωρημένης ηλικίας του αποτελώντας έτσι τον πρώτο Πάπα που να προχωρά σε τέτοια κίνηση από τον Γρηγόριο ΙΒ΄ το 1415. Η κίνηση αυτή ήταν εντελώς απρόσμενη για τους σύγχρονους καιρούς, καθώς οι Πάπες διατηρούσαν το αξίωμά τους μέχρι τον θάνατό τους.

 Σε ανακοίνωση που εξέδωσε, ο Βενέδικτος ανέφερε ως αίτιο της απόφασής του την μείωση των αντοχών του και τις μεγάλες φυσικές και πνευματικές απαιτήσεις του αξιώματος του Πάπα. Ανακοίνωσε επίσης ότι θα συνέχιζε να υπηρετεί την εκκλησία "μέσω μιας ζωής αφιερωμένης στην προσευχή."

Οι γκάφες

Ο συντηρητισμός του Βενέδικτου τον ακολούθησε σε όλη τη διάρκεια της θητείας του, με εξαίρεση την πρόσφατη απόφασή του να χρησιμοποιήσει το Twitter για να επικοινωνεί με το παγκόσμιο εκκλησίασμά του. Κι αν ο Πάπας έχει το «αλάθητο», ο Βενέδικτος θα μείνει μάλλον στην Ιστορία για τις γκάφες του, που στοίχησαν τόσο στη δική του υστεροφημία όσο και στην Καθολική Εκκλησία.

Έγινε Πάπας το 2005 και ήδη έναν χρόνο αργότερα κατάφερε να εξοργίσει τους μουσουλμάνους, όταν κατά τη διάρκεια ομιλίας του επικαλέστηκε μια μεσαιωνική περιγραφή του Μωάμεθ και της διδασκαλίας του, σύμφωνα με την οποία ήταν «κακός και απάνθρωπος». Μετά τις βίαιες αντιδράσεις σε αρκετές ισλαμικές χώρες, ο Βενέδικτος αναγκάστηκε να ζητήσει συγνώμη.

Λίγα χρόνια αργότερα κατάφερε να εξοργίσει και την εβραϊκή κοινότητα, με την αποδοχή στην Εκκλησία τεσσάρων επισκόπων τους οποίους είχε αφορίσει πριν από 20 χρόνια ο Ιωάννης Παύλος ο Β'. Ένας εξ αυτών, ο Ρίτσαρντ Ουίλιαμσον, είχε αμφισβητήσει το μέγεθος του Ολοκαυτώματος, λέγοντας ότι οι Ναζί σκότωσαν... μόλις 300.000 Εβραίους και χωρίς να χρησιμοποιήσουν θαλάμους αερίων.

Το 2008 ενόχλησε τους ομοφυλόφιλους όταν υποστήριξε πως η υπεράσπιση της ετεροφυλοφιλίας είναι εξίσου σημαντική με την προστασία των τροπικών δασών.

Αργότερα, κατά τη διάρκεια επίσκεψης στην Αφρική, είπε ότι τα προφυλακτικά επιτείνουν το πρόβλημα του AIDS, υπαινισσόμενος πως διευκολύνουν τις σεξουαλικές σχέσεις.

Δεν κατάφερε να αντιμετωπίσει τα οικονομικά σκάνδαλα στα οποία είχε εμπλακεί το Βατικανό και συγκεκριμένα υποψίες ότι έχουν χρησιμοποιηθεί λογαριασμοί του για ξέπλυμα χρήματος μέσω των πολλών μη κυβερνητικών οργανώσεων που χρηματοδοτεί.

Πολλά λόγια και λίγα έργα, εξάλλου, ήταν η στάση του και στην υπόθεση κακοποίησης παιδιών από καθολικούς ιερείς, σε σημείο που τα θύματα ιερέων της Ιρλανδίας να χαιρετίσουν με ενθουσιασμό την παραίτηση του Πάπα.


Επιλογος

Ο Πάπας Βενέδικτος ο 16ος δεν θα αναφερθεί σαν κάτι το ιδιαίτερο από τους μελλοντικούς ιστορικούς ως προς το έργο του. Θα αναφέρεται, ωστόσο, ως ο Πάπας που τόλμησε να υποβάλει την παραίτησή του διαισθανόμενος πως οι δυνάμεις του τον εγκαταλείπουν.

Συνήθως, ο Πάπας της Ρώμης εμφανίζεται ως εκπρόσωπος του Θεού επί της Γης. Η ίδια η λέξη Ποντίφικας σημαίνει γεφυροποιός, εκ του Pons (γέφυρα) και - fex < facio (κάνω), με αναφορά στη γέφυρα του ποταμού Τίβερη. Επί της ουσίας, ωστόσο, η έννοια της λέξης είναι σαφής. Ποντίφικας είναι εκείνος που αναλαμβάνει τον ρόλο της γέφυρας μεταξύ Θεού και ανθρώπων.

Ο Πάπας Βενέδικτος έδειξε, λοιπόν, ότι υποκλίνεται μπροστά στην ανθρώπινη φύση και ότι το γήρας ου γαρ έρχεται μόνον. Γι’ αυτό αξίζει να τον θυμόμαστε.

ΠΗΓΕΣ
• Tony Bushby, The Criminal History of The Papacy, Nexus November/December 2006
• Catholic Encyclopedia, Farley ed.
• The Cradle of Christ, Bishop Frotheringham, 1877
• Extermination of the Cathars, Simonde de Sismondi, 1826
• Eric John ed., The Popes. A concise Biographical History, Burns&Oates, London, 1964)
• Annals of Hincmar, Archbishop of Reims,pub.c.905
• Horace K. Mann,77}e lives of the popes in the early middle ages, Kegal Paul, London, 1925
• Gospel of Luke, Mount Sinai manuscript of the Bible, British Museum, 1934
• Bull Unam Sanctam, Boniface VIII, 1302
• Istoria d'ltalia, Fran.Guicciardini, 1537
• Diterot'Encyclopedie, 1759
• Encyclopedia Britannica,3rd ed., 1797
• History in the Encyclopedia, D.H. Gordon, N. York,1947
• The good news of the Kingdoms, N.Segal, Australia, 1995
• Samuel Edgar's, The Variations of Popery, London, 1838
• Catholic Encyclopedia, Pecci ed.
• Historia Ecclesiastica, MS 151
• Istoria d'ltalia, 1832 ed.
• Paolo Giovio, De Vita Leonis Decini, Pontificus Maximus, 1897
• Letters and Comments of Pope Leo X, ibid.
• Liber Pontificalis • Liberian Catalogue
• www.usaAfricaonline.com/Morality and Society/Pope speaks 2006 ww.inthesetimes.com/article/2059

Vatican – Προφητείες – Part 3

Μπορεί το ημερολόγιο των Μάγιας να μην τα κατάφερε με την πρόβλεψή του για το τέλος του κόσμου, όμως πολλοί υποστηρίζουν ότι ίσως ο Άγιος Μαλαχίας βγήκε αληθινός με τις δικές του προφητείες..

Η προφητεία των Πάπων που χάνεται στα βάθη των αιώνων και αφορά τη συντέλεια του κόσμου, γίνεται αυτή την περίοδο πιο επίκαιρη από ποτέ, με την παραίτηση του Πάπα από το θρόνο του Βατικανού.

Από τη στιγμή που έγινε η γνωστή η παραίτηση, στο internet έγινε ένα μεγάλο μπαμ…όλοι ξαφνικά άρχισαν να ακούνε και να γράφουν για τον Άγιο Μαλαχία και την προφητεία του.. (βέβαια όσο και εάν έψαξα πλην ελάχιστων εξαιρέσεων, πουθενά δεν έχει μια αναλυτική λίστα με της προβλέψεις του),  τον σκηνοθέτη Νάνι Μορέτι και την ταινία του «Habemus Papam» που μιλούσε για παραίτηση Ποντίφικα και συνεχίζοντας με τις προβλέψεις του Νοστράδαμου για ένα αναπάντεχο γεγονός που θα συνταράξει την εκκλησία.

Βέβαια γεγονός είναι ότι πλέον παντού (αναρωτιέμαι από πού το βγάλανε αυτό) ότι ο Μαλαχίας είχε  προβλέψει την παραίτηση του Πάπα (δεν το αναφέρει πουθενά) αλλά και την έλευση ενός μαύρου Πάπα (το μόνο που λέει είναι ότι θα ονομάζεται Πέτρος, και ο μόνος υποψήφιος Πέτρος τυχαίνει να είναι έγχρωμος),  ο οποίος θα είναι και ο τελευταίος πριν το τέλος του κόσμου.

Η ιστορία ξεκινάει πριν από 1000 χρόνια, από έναν άνθρωπο που ανακηρύχθηκε Άγιος. Στην διάρκεια μιας επίσκεψης στη Ρώμη του Αγίου Μαλαχία Αρχιεπισκόπου της Ιρλανδίας το 1139, είχε ένα όραμα όπου του αποκαλύφθηκαν τα ονόματα των αρχηγών της καθολικής εκκλησίας που θα εκλέγονταν μέχρι τη συντέλεια του κόσμου, σε μια λίστα από 111 Ποντίφικες.

Τα ονόματα της λίστας αυτής φαίνεται πως αντιστοιχούν στην πραγματικότητα, κάνοντας όσους πιστεύουν σε προφητείες για τη συντέλεια του κόσμου να ανησυχούν έντονα.

Ο Άγιος Μαλαχίας

Το 1094 μΧ. γεννήθηκε στο Άρμαχ -εκεί όπου σήμερα είναι η Βόρεια Ιρλανδία- ο γιος και κληρονόμος μιας πλούσιας οικογένειας ευγενών, των Ο’ Morgair. To αγόρι βαφτίστηκε Maelmhaedhoc και χρόνια αργότερα έγινε γνωστός με το όνομα Μαλαχίας.

Από την παιδική ηλικία του εκδήλωσε την προσήλωσή του στη θρησκεία. Περνούσε τις ημέρες του με προσευχή και τις νύχτες συντροφιά με ένα ερημίτη, το κελί του οποίου βρισκόταν κοντά στην εκκλησία της Αρμάγκ. Όταν ο επίσκοπος της πόλης πληροφορήθηκε για τον νεαρό πιστό, τον έχρησε διάκονο και του εμπιστεύθηκε την φροντίδα των φτωχών της πόλης.

Χειροτονήθηκε το 1119 σε ηλικία 25 ετών. Συνέχισε τις θεολογικές του σπουδές, έγινε ηγούμενος το 1123 και ένα χρόνο αργότερα χειροτονήθηκε αρχιεπίσκοπος του Conor και έγινε ο εξομολογητής του Cormac MacCarthy, του μετέπειτα βασιλιά της Ιρλανδίας...».

Έτσι άρχισε η ιστορία ενός ανθρώπου που ανακηρύχθηκε άγιος από τον πάπα Κλημεντίνο Γ' και στον οποίο αποδίδονται οι πιο γνωστές, αλλά και αμφιλεγόμενες, προφητείες για τη διαδοχή στην Αγία Έδρα από το 1143 και μετά.

Διαδρομή

Λίγα χρόνια αργότερα, ο Μαλαχίας έγινε ιεραπόστολος και ταξίδευε στη χώρα του για να διδάξει στους Ιρλανδούς το χριστιανισμό. Ήταν μια δύσκολη αποστολή, καθώς οι περισσότεροι κάτοικοι την εποχή εκείνη πίστευαν στη ειδωλολατρία, και εξασκούσαν πρακτικές που είχαν κληρονομήσει από τους Κέλτες. Η ζωή του βρέθηκε πολλές φορές σε κίνδυνο καθώς οι φανατικοί ειδωλολάτρες προσπάθησαν να τον σκοτώσουν, κατάφερε όμως με την πνευματικότητά του να τους μεταφέρει την αγάπη του Χριστού.

Η φήμη του απλώθηκε γρήγορα σε ολόκληρη την Ιρλανδία και ο τότε Πάπας Ιννοκέντιος ο Β΄ τον προσκάλεσε στη Ρώμη. Τα χρονικά εκείνης της περιόδου αναφέρουν ότι ο Ποντίφικας μέσα στη συνέλευση των καρδιναλίων εναπόθεσε τη Μίτρα του στην κεφαλή του Μαλαχία και τον χιτώνα του στους ώμους του, σαν δείγμα αναγνώρισης του έργου του Ιρλανδού ιεραπόστολου.

Ο Μαλαχίας έμεινε για αρκετούς μήνες στη Ρώμη. Και ενώ περνούσε τις ημέρες του συζητώντας με τον Ποντίφικα, τις νυχτες τις περνουσε στην βιβλιοθήκη του Βατικανού, να διαβάζει και να κρατάει σημειώσεις. Όταν λίγο καιρό αργότερα έφυγε από τη Ρώμη, κανείς δεν γνώριζε το περιεχόμενο του ογκώδους χειρόγραφου που πήρε μαζί του.

Η θεία έμπνευση για της προφητείες του, σύμφωνα με την παράδοση, ήρθε το 1139, όταν ο Μαλαχίας πήγε στη Ρώμη για να συναντήσει τον πάπα Ιννοκέντιο Β'. Είδε όραμα -γράφει η Καθολική Εγκυκλοπαίδεια- που του αποκάλυψε όλους τους ποντίφικες από την εποχή του μέχρι «το τέλος του κόσμου».

Ο Μαλαχίας πέθανε κατά το δεύτερο προσκύνημα του στη Ρώμη στις 2 Νοεμβρίου του 1148, ανήμερα της καθολικής εορτής των νεκρών από υψηλό πυρετό και μάλιστα λέγεται ότι άφησε την τελευταία του πνοή στα χέρια του στενού του φίλου Αγίου Βερνάρδου. Ανακηρύχθηκε άγιος από τον πάπα Κλημεντίνο Γ' το 1199, μετά από προτροπή του Αγίου Βερνάρδου.

Ενδιαφέρον είναι ότι μεταξύ των προφητειών του ήταν η πρόβλεψη της ημέρας και της ώρας του δικού του θανάτου, που αποδείχθηκε ακριβής.

Τα χειρόγραφά του μεταφέρθηκαν από τη μια βιβλιοθήκη στην άλλη, για να φτάσουν τελικά στα υπόγεια του αβαείου της Μάντοβα και να παραμείνουν στα “αζήτητα” για πέντε περίπου αιώνες!


Η αποκάλυψη και η προφητεία των Πάπων

Το έργο του Μαλαχία ξαναείδε το φως της ημέρας το 1590, χάρη στον μοναχό Arnold de Wyon που βρέθηκε στην είσοδο του αβαείου του Αγίου Βενέδικτου, στη Μάντοβα της Ιταλίας.

Ζήτησε από τον αρχιερέα την άδεια να μελετήσει τα αρχεία του αβαείου και ο τελευταίος τον οδήγησε στα υπόγεια του ναού. Ανάμεσα στους αραχνιασμένους τόμους, ο μοναχός ανακάλυψε ένα παμπάλαιο χειρόγραφο, θαμμένο στη σκόνη. Έμεινε έκπληκτος από τις πρώτες γραμμές που διάβασε.

Όπως διηγήθηκε αργότερα, κρατήθηκε ξάγρυπνος για νύχτες ολόκληρες, βυθισμένος στο κείμενο και στις σκέψεις του. Το έργο του φέρει τον τίτλο "Lignum Vitæ" ή “Η προφητεία των Πάπων”.

Το στοιχείο όμως εκείνο που συντάραξε τον Arnold είναι ότι ο Μαλαχίας δεν σταματά στους Πάπες που έζησαν μέχρι την εποχή του! Μέσα από μια μορφή ενόρασης, ο Άγιος αναφέρεται αναλυτικά σε όλους τους Πάπες που θα ακολουθήσουν. Σύμφωνα με την προφητεία του, οι Ποντίφικες στο σύνολό τους θα φτάσουν τους 112. Στη συνέχεια, θα έρθει η αποκάλυψη και το “τέλος του κόσμου”!


Ανακαλύπτοντας την προφητεία

Ο μοναχός Arnold de Wyon ήταν ένας πανέξυπνος, σκεπτόμενος άνθρωπος. Στην αρχή αμφέβαλε για την αυθεντικότητα των κειμένων, και αποφάσισε να προχωρήσει βαθιά στην ανάλυσή τους.

Ξεκίνησε ελέγχοντας τις προφητείες του Αγίου Μαλαχία που αναφερόταν στους Πάπες που ενθρονίστηκαν μετά το θάνατο του Αγίου. Επέλεξε την προφητεία για τον Ποντίφικα που ήταν σύγχρονος του Arnold.

Στη χειρόγραφη “λίστα” του Μαλαχία ο Πάπας εκείνος είχε τον αριθμό 79. Ο Άγιος, που είχε πεθάνει πριν από πέντε αιώνες, αγνοούσε σίγουρα τόσο το όνομα του Πάπα, όσο και τα γεγονότα της εποχής εκείνης.

Ο Μαλαχίας περιέγραφε τον Πάπα εκείνο με τον ακόλουθο λατινικό τίτλο : «Gens perversa», που μεταφράζεται: Το γένος των καταραμένων.

Ο Arnold δεν συνάντησε ιδιαίτερη δυσκολία στην αποκρυπτογράφηση του μηνύματος του Μαλαχία: Την χρονιά του 1590 οι Προτεστάντες είχαν αρχίσει να κερδίζουν έδαφος στην Ευρώπη. Χώρες όπως η Αγγλία, η Γερμανία, η Ουγγαρία, ασπάστηκαν τον προτεσταντισμό. Μάλιστα, οι καθολικοί και οι οπαδοί του Πάπα ονόμαζαν τους προτεστάντες “αιρετικούς” και τους αποκαλούσαν “καταραμένους”!

Είναι γνωστό ότι την εποχή που έζησε ο Μαλαχίας, τον ενδέκατο δηλαδή αιώνα, δεν υπήρχε ο προτεσταντισμός. Πώς μπόρεσε ο άγιος να προβλέψει την «γέννησή» του πεντακόσια χρόνια πριν; Απλή σύμπτωση;

Ο Arnold de Wyon ανέτρεξε στη συνέχεια στην προφητεία που αναφέρεται στον 78ο Πάπα.

Πρόκειται για τον Πάπα Λέοντα τον 11ο τον οποίο ο Μαλαχίας αναφέρει σαν «Undosus vir» ή τον «άνθρωπο του υδάτινου κύματος». Ο συγκεκριμένος Πάπας κάθισε στον θρόνο για ένα μήνα. Στην Βίβλο, το νερό και το κύμα αποτελούν σύμβολα της μικρής διάρκειας. Για άλλη μια φορά ο άγιος είχε προβλέψει σωστά.

Ο Arnold εξέτασε προσεκτικά όλες τις αναφορές και τις προβλέψεις που είχε κάνει ο Μαλαχίας για όλους τους Πάπες που ενθρονίστηκαν μέσα στα πεντακόσια χρόνια από το θάνατο του αγίου-προφήτη. Ο Άγιος Μαλαχίας είχε “πέσει μέσα” σε όλα!

Χρονια Πολλα...Ευτυχισμενο το 2013

Το 2012 μας εγκαταλείπει...μια ζόρικη χρονιά για πολλούς καθώς είδαν ότι πολλά που θεωρούσαν δεδομένα έπαψαν να είναι...το 2013 έρχεται..  μια χρονιά που εγώ τουλάχιστον στο τέλος της βλέπω τις πρώτες αχτίδες φωτός από τις διεθνείς αγορές να φτάνουν και στην Ελλάδα..

Μέσα σε όλα αυτά ..εύχομαι μια καλή χρονιά, γεμάτη υγειά και κέφι και μπόλικη δόση τύχης ...

Κλείνω με κάποιους στίχους της Αλκυόνη Παπαδάκη..

Γίνε ό,τι θέλεις. Ένας ονειροπόλος,
ένας ανένταχτος, ένας αραχτός,
ένας ερευνητής, ένας ακτιβιστής, ένας ανύπαρκτος,
ένας θεατής, ένας δάσκαλος.

Γίνε ό,τι γουστάρεις, ρε παιδάκι μου.
Εγώ μαζί σου.

Μόνο αυτό που προσπαθούν
με τόσο πείσμα να σε κάμουν, πρόσεξε μη γίνεις.
Ένας χρήσιμος ηλίθιος!...

Τα σενάρια καταστροφής του κόσμου το 2012 – Προφητείες, Λοιπά Σενάρια & Επίλογος

Κάπου εδώ φτάσαμε στο μεγάλο Τέλος.. Αύριο ρεαλιστικά είναι η ημερομηνία της Θεωρητικής και όχι μόνο προσέγγισης του Τέλους..

Σε αυτό το τελευταίο άρθρο θα ασχοληθούμε με προφητείες, διάφορα άλλα θεματάκια που δεν ταιριάζανε στα προηγούμενα άρθρα και τον επίλογο…

Αναλυτικά αναφερόμαστε σε:

• Νοστράδαμος
• Terence McKenna και το Κινεζικο I Ching
• Edgar Cayce – O Κοιμισμένος Προφήτης
• Web Bot
• Χοπι & Οι προφητείες τους για το Blue Star
• NASA Ερωτήσεις και Απαντήσεις για το 2012
• Επίλογος

Νοστράδαμος

Εξερευνώντας το τι έχει πει ο Νοστράδαμος για το 2012, μας βοήθησε να καταλάβουμε γιατί κάποιοι άνθρωποι την θεωρούν σημαδιακή ημερομηνία ή το τέλος.

Όσον αφορά τους περίφημους «Αιώνες» του Νοστράδαμου , είναι δύσκολο να πει κανείς τι ακριβώς λέει με βεβαιότητα. Γεγονός είναι ότι ο Νοστράδαμος δεν αναφέρει το 2012 σε κανένα από τα γραπτά του ως μια σημαδιακή ημερομηνία.

Οπότε αυτό που μένει είναι να προσπαθεί κανείς να βγάλει συγκεκριμένες ερμηνείες.
Ανάμεσα σε αυτές μπορεί να αντιληφθεί κανείς ότι ο Νοστράδαμος προβλέπει την σύγκρουση με έναν κομήτη.

Συγκεκριμένα λέει στους «Αιώνες»:
"Where all is good, the Sun all beneficial and the Moon / Is abundant, its ruin approaches: / From the sky it advances to change your fortune. / In the same state as the seventh rock."

Αυτό μπορεί εύκολα να μεταφραστεί ότι ένα ουράνιο σώμα ..ίσως κομήτης … θα καταστρέψει το ανθρώπινο είδος.  Γενικά με τον Νοστράδαμο ισχύει ότι ο τρόπος γραφής και προβλέψεων του διακρίνεται για την πλήρη έλλειψη συγκεκριμένων στοιχείων.

Ωστόσο αυτοί που πιστεύουν ότι το τέλος του κόσμου θα συμβεί το 2012 θεωρούν ότι πέρα από τις προφητείες που είναι το μισό μέρος, το άλλο μισό είναι οι εικόνες που συνήθιζε να ζωγραφίζει ο Νοστράδαμος.

Στο βιβλίο του "Vaticinia de Summis Pontificibus" έχει ζωγραφίζει φριχτούς πολέμους και καταστροφές του κόσμου, που συμβαδίζει κατά την γνώμη των καταστροφολόγων με τις ζωγραφιές των Mayas.

Εδώ πρέπει να αναφερθεί ότι οι το βιβλίο "Vaticinia de Summis Pontificibus"…μάλλον δεν ανήκει στον Νοστράδαμο αλλά προΰπηρχε σχεδόν έναν αιώνα πριν από αυτόν.

Εν κατακλείδι γεγονός  είναι ότι ο Νοστράδαμος συμφωνεί με πολλούς οργανισμούς και επιστήμονες.. ότι το 2012 θα τελειώσει όπως όλα τα άλλα έτη.


Terence McKenna και το Κινεζικο I Ching

Ο Terence McKenna ήταν συγγραφέας, μελετητής ιστορίας και βοτανολόγος. Ενδιαφέρθηκε κυρίως για τα ψυχεδελικά και την συμβολή τους στην κοινωνία καθώς και στις εξωσωματικές εμπειρίες. Ασχολήθηκε διεξοδικά με την Φυσική, την Βιολογία, την Γεωλογία, τον Μυστικισμό, τον Νεοπλατωνισμό, τον Ερμητισμό, τον Σαμανισμό, την Φαινομενολογία και την έννοια της θεωρίας του νεωτερισμού, ενώ συχνά έδινε διαλέξεις. Χρησιμοποίησε παραισθησιογόνα μανιτάρια και ναρκωτικά όπως το LSD για ερευνητικούς σκοπούς, πέθανε στις 03/04/2000.

Υστέρα από διεξοδική μελέτη πολλών χρόνων του βιβλίου «I CHI» ή αλλιώς του Βιβλίου των Αλλαγών δημιουργησε την «Θεωρία του μηδενισμού της χρονικής κυμματομορφής» (TIME WAVE ZERO) στην διάρκεια της δεκαετίας του 1970.

Το   «I CHING»  είναι μια αρχαία Κινεζική μορφή μαντικής τέχνης που περιλαμβάνει 64 εξάγραμμα  που χρησιμοποιούνται  για μαντικές προγνώσεις. Κάθε ένα από αυτά έχει ένα ξεχωριστό μοτίβο από συνεχείς ή διακοπτόμενες γραμμές. Οι γραμμές αντιπροσωπεύουν τις δυο πρωταρχικές αιτίες στο σύμπαν, το ΓΙΝ που είναι οι διακοπτόμενες γραμμές και το ΓΙΑΝΓΚ που είναι οι συνεχείς γραμμές. Είναι ακριβώς αντίθετα μεταξύ τους και έχουν αντίθετη  σημασιολογία μα σε πλήρη συνάρτηση και ισορροπία.  Όλα στον κόσμο είναι μία μίξη  αυτών των δύο δυνάμεων.

Σύμφωνα με την μελέτη, αποκάλυψε πως αυτό το βιβλίο δείχνει σημαντικά γεγονότα που επηρέασαν και θα επηρεάσουν τον πλανήτη.

Ο Μακένα πήρε τα 64 εξάγραμμα  και με την βοήθεια ηλεκτρονικού υπολογιστή δημιούργησε μια καινοτομία  που αφορούσε μία συνάρτηση, και πάνω σ αυτή δημιούργησε ένα γράφημα χρονικής κυμματομορφής.

Σε αυτό το γράφημα επάνω συνδύασε τα 64εξάγραμμα με τα  σημαντικότερα ιστορικά γεγονότα που είχαν συμβεί, και είδε ότι είχαν απόλυτη σχέση  μεταξύ τους στα υψηλότερα η χαμηλότερα σημεία της κυματομορφής.

Έτσι ουσιαστικά αποκωδικοποίησε το βιβλίο αποδεικνύοντας  πως η ανακάλυψη του Ν.Κόσμου, η Άνοδος και η πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ο 1ος και ο 2ος Παγκόσμιος πόλεμος η 1η Διαστημική Προσεδάφιση και το τρομοκρατικό χτύπημα στην Ν.Υόρκη το 2001 είχαν όλα προβλεφθεί.

Το περίεργο όλης της υπόθεσης ήταν πως αυτό το γράφημα είχε αρνητική κλίση, μέχρι που έφτανε στο σημείο ΜΗΔΕΝ μια συγκεκριμένη ημερομηνία.

 Το γράφημα έφτανε στο σημείο ΜΗΔΕΝ  την 21-12-2012. Ο Terence McKenna υποστήριζε πως αυτή η ημερομηνία θα είναι σταθμός για την πορεία της ανθρώπινης εξέλιξης.

Πολλοί ισχυρίζονται ότι αυτός ο άνθρωπος ήταν παράφρων, χρήστης ναρκωτικών και πως χρησιμοποίησε το Ημερολόγιο των Μάγια προκειμένου να επινοήσει  την θεωρία του. Ωστόσο το γράφημα επιβεβαιώνει όλα τα σημαντικά γεγονότα με ακρίβεια.


Edgar Cayce – O Κοιμισμένος Προφήτης

Ο Edgar Cayce είναι ίσως ο πιο ενδιαφέρον προφήτης του αιώνα που μας πέρασε. Η ιστορία του δεν είναι της παρούσης αλλά σε γενικές γραμμές θεωρείται ότι σχεδόν όλα που είχε προβλέψει έχουν γίνει.

Ο Cayce είχε προβλέψει ότι θα ύπαρξη αναστροφή των πόλων. Βέβαια δεν είχε πει ότι θα γίνει το 2012 αλλά το 1998 και αφού αυτό δεν συνέβη πολλοί θεώρησαν ότι είχαν δώσει λάθος ερμηνεία στον χρόνο με αποτέλεσμα να μεταθέσουν την ημερομηνία για το 2012.

Αυτό που προέβλεψε για το Τέλος ήταν ότι οι Ανατολικές ακτές των ΗΠΑ θα διαταραχτούν ενώ οι Δυτικές ακτές θα εξαφανιστούν καθώς σχεδόν όλα τα παράλια του κόσμου θα βρεθούν κάτω από το νερό.

Προέβλεψε ότι το Los Angeles, το San Francisco, η New York θα χαθούν. Επίσης η Ιαπωνία θα καταποντιστεί και η Ευρώπη θα αλλάξει τελείως. Η περιοχή του Μισισίπι στης ΗΠΑ θα μεγαλώσει και τα Great Lakes θα το διοχετεύσουν ως το Κόλπο του Μεξικού.

Η Carolina και η  Georgia θα εξαφανιστούν. Κάποιες κεντρικές πολιτείες των ΗΠΑ θα επιβιώσουν αν και με μεγάλες απώλειες όπως το Illinois στο Ohio,η περιοχή της Montana

Επίσης λέει ότι θα υπάρξουν τεράστιες ηφαιστειακές εκρήξεις και πολλοί σεισμοί, κυρίως στο Νότιο Ημισφαίριο.

Αυτό που ανέφερε ότι την εποχή που θα γίνει αυτή η μεγάλη καταστροφή θα υπάρξουν συγκρούσεις στην Αίγυπτο, την Λιβύη, την Άγκυρα, την Συρία, τον Ινδικό Ωκεανό, τον Περσικό Κόλπο. Επίσης θα υπάρχουν προστριβές μεταξύ του Καναδά και της Γροιλανδίας.

Η αλήθεια είναι ότι δύσκολα κάποιος θα προέβλεπε την Γεωπολιτική αναταραχή που υπάρχει τώρα στην περιοχή εκεί.. πριν από 100 χρόνια..

Επίσης ανέφερε ότι κοντά στο τέλος ότι ο Πόλος θα είχε μια μετατόπιση 17μοιρων προς την Ρωσία. Ήδη αναφέρετε ότι είναι τις 16 μοίρες.


 Web Bot

Το Web Bot είναι ένα διαδικτυακό πρόγραμμα λογισμικού που είναι σε θέση να προβλέψει τις μελλοντικές εκδηλώσεις από τον εντοπισμό λέξεων-κλειδιών που εγγράφονται στο Διαδίκτυο.
Δημιουργήθηκε το 1997, αρχικά για την πρόβλεψη των τάσεων της αγοράς μετοχών.

Χρησιμοποιώντας της συνομιλίες του πλήθους στον διαδικτυακό τόπο, με ειδικές μηχανές αναζήτησης στο διαδίκτυο για περίπου 300.000 λέξεις-κλειδιά με συναισθηματικό πλαίσιο, καταγράφει τις πριν και μετά λέξεις για να δημιουργήσει ένα "στιγμιότυπο".

Έτσι είναι σε θέση να προβλέψει καταστροφικά γεγονότα σε 60 έως 90 ημέρες νωρίτερα.

Το Web Bot έδωσε προειδοποιήσεις για αρκετά πράγματα όπως :

• Προέβλεψε ένα "γεγονός παγκόσμιας αλλαγής" που θα γινόταν μέσα σε 60 με 90 ημέρες μετά τον Ιούνιο του 2001. Αυτό φυσικά ήταν η τρομοκρατική ενέργεια στους δίδυμους πύργους.
• Προέβλεψε τον σεισμό που οδήγησε στο τσουνάμι του 2004
• Προέβλεψε τον τυφώνα Katrina το 2005
• Προέβλεψε την τραγωδία με το διαστημικό λεωφορείο Columbia
• Προέβλεψε το blackout της New York το 2003
• Προέβλεψε επίθεση άνθρακα στην Washington DC το 2001
• Προέβλεψε σεισμό το 2004
• Προέβλεψε το crash του Αμερικανικού Δολαρίου το 2007.
• Προέβλεψε το παγκόσμιο collapse το 2008

Η ποιο πρόσφατη και πρόβλεψη είναι η 21η Δεκεμβρίου 2012 

Χοπι & Οι προφητείες τους για το Blue Star

Οι Χόπι είναι μια φυλή ιθαγενών της Αμερικής που ζουν κυρίως στη βορειοανατολική Αριζόνα. Η έκταση αυτή περιβάλλεται από την περιοχή των Ναβάχο.

Οι Χόπι πιστεύουν ότι ένας μεγάλος πνευματικός δάσκαλος, γνωστός ως "Γηραιός Αδελφός" ή "Αληθινός Λευκός Αδελφός", θα έρθει ως "Ανατέλλων Ήλιος" και θα ενώσει τα δυο κομμάτια του κόσμου που είχαν χωριστεί στο μακρινό παρελθόν. Ο Γηραιός Αδελφός θα έρθει μετά τους δυο μεγάλους πολέμους για να εγκαινιάσει τη μελλοντική εποχή: τη Μέρα του Εξαγνισμού.

Όμως η σημαντικότερη προφητεία ή καλύτερα το ένατο και τελευταίο σημάδι μιλούσε για κάτι που θα σηματοδοτούσε όχι μόνο την φυλή των Χόπι, αλλά και ολόκληρο τον κόσμο.

Οι Χόπι έχουν μια μακρά παράδοση που περνώντας κάτω από τους μύθους, προφητείες και ιστορικά αρχεία, τα μεταφέρουν στις επόμενες γενιές. Μια τέτοια ιστορία είναι το «Blue Star» και πιστεύουν ότι όταν αυτό κάνει την εμφάνισή του θα έχει φτάσει η ώρα για μία περίοδο καθαρισμού, η οποία θα αρχίσει πριν από το 2012, θα διαρκέσει επτά χρόνια, και ότι αυτό θα είναι το ένατο και τελευταίο σημάδι.

Γνωρίζουμε τώρα ότι ο κομήτης Holmes 17P έχει μια τροχιά γύρω από τον Ήλιο τα τελευταία επτά χρόνια. Πρόκειται άραγε για σύμπτωση ή για την εκπλήρωση της προφητείας των Χόπι; Αστρολογικά η περίοδος αυτή ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2007 και θα διαρκέσει μέχρι τον Οκτώβριο του 2014.

NASA: Ερωτήσεις και Απαντήσεις για το 2012

Στον αντίποδα έχουμε τις απαντήσεις της Nasa για το 2012

«Ακολουθούν ερωτήσεις και  απαντήσεις, όπως έχουν δημοσιευθεί στην επίσημη ιστοσελίδα της NASA.»

Ερώτηση : Η Γη όντως απειλείται; Πολλές ιστοσελίδες στο internet υποστηρίζουν πως στις 21 Δεκεμβρίου του 2012 θα έρθει το τέλος του κόσμου.

Απάντηση : Τίποτα κακό δε θα συμβεί το 2012. Ο πλανήτης μας τα πηγαίνει μία χαρά εδώ και 4 δισεκατομμύρια χρόνια και αξιόπιστοι επιστήμονες από όλον τον κόσμο, γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει καμία απειλή για τη Γη, που να συνδέεται με τη χρονολογία 2012.

Ερώτηση : Πώς γεννήθηκε αυτή η πρόβλεψη ότι το 2012 θα έρθει το τέλος του κόσμου;

Απάντηση : Η ιστορία γεννήθηκε από κάποιους που ισχυρίζονταν πως ο Nibiru, ένας πλανήτης που υποτίθεται πως ανακαλύφθηκε από τους Σουμέριους, κατευθυνόταν απειλητικά προς τη Γη. Αυτή η καταστροφή είχε υπολογιστεί αρχικά να συμβεί το Μάιο του 2003, ωστόσο, αφού τίποτα κακό δε συνέβη τότε, η «καταραμένη ημερομηνία» μετακινήθηκε το Δεκέμβριο του 2012. Τότε, αυτοί οι δύο θρύλοι συνδέθηκαν με το τέλος ενός από τους κύκλους του αρχαίου ημερολογίου των Μάγια κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο του 2012.

Ερώτηση : Το ημερολόγιο των Μάγια τελειώνει στις 21 Δεκεμβρίου του 2012;

Απάντηση : Ακριβώς όπως το ημερολόγιο που έχετε κι εσείς στην κουζίνα σας, δε συνεχίζει μετά τις 31 Δεκεμβρίου, έτσι και το συγκεκριμένο ημερολόγιο δε συνεχίζει πέραν της 21ης Δεκεμβρίου του 2012. Αυτή η ημερομηνία, σηματοδοτεί το τέλος μίας μακράς περιόδου, όπως την είχαν υπολογίσει τότε, αλλά ακριβώς όπως και στα δικά μας ημερολόγια, μετά την 31η Δεκεμβρίου έρχεται η 1η Ιανουαρίου, έτσι και στο ημερολόγιο των Μάγια, μετά την 21η Δεκεμβρίου, ακολουθεί μία νέα μακρά περίοδος.

Ερώτηση : Θα μπορούσε να σημειωθεί κάποιο φαινόμενο κατά την ευθυγράμμιση των πλανητών, που θα μπορούσε να επηρεάσει τη Γη;

Απάντηση : Δεν αναμένεται να υπάρξει πλανητική ευθυγράμμιση τις επόμενες δεκαετίες. Ωστόσο, ακόμα κι αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, οι επιπτώσεις της στη Γη θα ήταν μηδαμινής σημασίας.

Ερώτηση : Υπάρχει αυτός ο πλανήτης, που ονομάζεται Nibiru ή πλανήτης Χ ή Eris, που κατευθύνεται προς τη Γη και την απειλεί με ολοκληρωτική καταστροφή;

Απάντηση : Η ιστορία του Nibiru και άλλες παρόμοιες ιστορίες, δεν είναι τίποτα άλλο παρά «φάρσες» του internet. Δεν υπάρχει καμία πραγματική βάση, πάνω στην οποία να στηρίζονται αυτοί οι ισχυρισμοί. Αν όντως ο Nibiru ή ο πλανήτης X ή κάποιος άλλος πλανήτης κατευθυνόταν προς τη Γη, δε νομίζετε πως οι επιστήμονες θα ασχολούνταν με τον εντοπισμό του τουλάχιστον την τελευταία δεκαετία; Προφανώς δεν υφίσταται κάτι τέτοιο. O πλανήτης Eris υπάρχει πράγματι, αλλά είναι ένας μικρός πλανήτης, που θα παραμείνει εξωτερικά του ηλιακού μας συστήματος. Το πιο κοντινό μάλιστα σημείο, που θα μπορέσει να φτάσει προς τη Γη, είναι περίπου 4 δισεκατομμύρια μίλια.

Ερώτηση : Διατρέχει πράγματι η Γη κίνδυνο από σύγκρουση με μετεωρίτη το 2012;

Απάντηση : Η Γη πάντα κινδύνευε από συγκρούσεις κομητών ή αστεροειδών, ωστόσο οι μεγάλες συγκρούσεις είναι εξαιρετικά σπάνιες. Η τελευταία μεγάλη σύγκρουση συνέβη 65 εκατομμύρια χρόνια πριν και οδήγησε στο τέλος της εποχής των δεινοσαύρων. Σήμερα, οι αστρονόμοι της ΝASA επιδίδονται ούτως ή άλλως σε μελέτες, αναφορικά με την ύπαρξη αστεροειδών, που ενδεχομένων κατευθύνονται προς τη Γη, ώστε να τους εντοπίσουν πριν συγκρουστούν στην επιφάνειά της. Όλη αυτή η εργασία, συμβαίνει κάτω από «ανοιχτές» διαδικασίες και τα αποτελέσματα των ερευνών της δημοσιεύονται καθημερινά στην ιστοσελίδα της NASA, ώστε ο καθένας να μπορεί να δει ότι δεν υφίσταται τέτοιος κίνδυνος για το 2012.

Ερώτηση : Πώς αντιμετωπίζουν οι επιστήμονες της NASA τη διάδοση αυτής της καταστροφολογίας;

Απάντηση : Σε όλους αυτούς τους ισχυρισμούς για την επικείμενη καταστροφή της Γης το 2012, ποια είναι η βάση στην οποία στηρίζονται; Πού ακριβώς βρίσκονται τα επιστημονικά ερείσματα, πάνω στα οποία βασίζονται; Δεν υπάρχουν και όποια κι αν είναι η προέλευσή τους, είτε δημιουργήθηκαν σε βιβλία είτε από το internet είτε σε ταινίες, δεν αλλάζει το μοναδικό πραγματικό γεγονός. Δεν υπάρχουν σοβαρές αποδείξεις για κανέναν από τους ισχυρισμούς αυτούς.

Πηγή ΕΔΩ

Επίλογος

Συμφώνα με την Γαλλική εφημερίδα Le Monde, η 21^η Δεκεμβρίου του 2012 θα μείνει στην ιστορία ως το 183ο «τέλος» του κόσμου που έχει αναγγελθεί από την ρωμαϊκή εποχή.

Καλύπτοντας αναλυτικά όλες τις θεωρίες που υπάρχουν για την συγκριμένη ημέρα αναγκάστηκα να σκεφτώ πολλά πράγματα από όλες τις πλευρές.

Δεν πίστευα ούτε πιστεύω ότι θα γίνει κάτι αύριο. Είμαστε σε μια φάση αλλαγής, αυτό το νιώθει και το βλέπει ο καθένας που παρατηρεί εκεί έξω.

Το κακό τις υπόθεσης είναι ότι επιτρέπουμε να σκεφτόμαστε έστω ότι μια καταστροφή μπορεί να αλλάξει την ανθρωπότητα. Η αλλαγή πρέπει να προέλθει από εμάς.

Αύριο για πολλούς είναι μια μεγάλη ημέρα.. για πολλούς άλλους μια ακόμα συνηθισμένη ημέρα..

Αν ο κόσμος δεν καταστραφεί αύριο…τα λεμέ στο επόμενο άρθρο αφιέρωμα για όλους τους «Θεούς-Ημιθέους-Γιους Θεών» που γεννηθήκαν την 25^η Δεκεμβρίου…

Τα σενάρια καταστροφής του κόσμου το 2012 – Συντέλεια και Τέλος του Κόσμου ανά θρησκεία

-Εγώ αγόρασα κεριά και διάφορες κονσέρβες…

-Έλα βρε Μαρία.. πιστεύεις ότι θα έρθει η συντέλεια;

-Αφού λένε πως θα έχουμε 3 μέρες σκότος.

-Λες να πάρω και εγώ κεριά;

Ένας διάλογος που άκουσα τυχαία σε ένα λεωφορείο μεταξύ δυο γυναικών μεγάλης ηλικίας…

Φαίνεται ότι το θέμα της καταστροφολογίας του κόσμου έχει μεγάλη απήχηση.. και βέβαια στην Ελληνική κοινωνία δεν θα μπορούσε να λείπει η σύνδεση του Τέλους του Κόσμου με την θρησκευτική της χροιά.. την Αποκάλυψη και 2^α Παρουσία.

Μελετώντας κανείς τις θρησκείες, διαπιστώνει ομοιότητες στις καταστροφολογικές -εσχατολογικές αντιλήψεις τους και αυτό είναι λογικό, μιας και όλες σχεδόν βγήκαν από την ίδια μήτρα.

Οι αρχαίες κοινωνίες, πάντως, έβλεπαν την Εσχατολογία περισσότερο μέσα από το πρίσμα της διαδοχής. Η παρούσα θεϊκή τάξη δεν είναι αιώνια. Κυβερνά ένα διάστημα και μετά ανατρέπεται.

Οι Έλληνες θεοί δεν πεθαίνουν, αποσύρονται ή αναβαθμίζονται για να ταιριάξουν στις νέες συνθήκες.

Οι Σκανδιναβοί θεοί αφανίζονται αλλά κάποιοι από αυτούς επιζούν μετά το Ράγκναροκ και δημιουργούν νέα Πάνθεα και νέες τάξεις πραγμάτων.

Πότε θα συμβεί αυτό, δεν το γνωρίζουν ούτε οι ίδιοι οι Θεοί αλλά τόσο ο Δίας όσο και ο Όντιν δεν μπορούν να αποφύγουν τη μοίρα τους.

 Έτσι λοιπόν θα κάνω, πριν τον επίλογο επελεξα να κανω ένα αφιέρωμα στην 2^α παρουσία αλλά όχι μόνο στον Χριστιανισμό, αλλά και σε άλλες θρησκείες και αιρέσεις.

Εσχατολογία

“Quandus tremor est futurus..”

Ο άνθρωπος φαίνεται να έχει συνειδητοποιήσει για τα καλά ότι τίποτα δεν είναι αιώνιο, ούτε καν το ίδιο το Σύμπαν. Όλα έχουν μια αρχή αλλά και ένα τέλος, άσχετα αν θρησκείες και επιστήμη διαφωνούν για το πώς έγινε αυτή η αρχή και ποιο ακριβώς θα είναι το τέλος. Φαίνεται, όμως πως όλοι έχουν συμφωνήσει ότι θα είναι βίαιο και τρομακτικό.

Η Εσχατολογία είναι κλάδος της Θεολογίας, που μιλάει κυρίως για συντέλεια του κόσμου και τα γεγονότα που θα οδηγήσουν σε αυτή χωρίς να ενδιαφέρεται τι θα γίνει  μετά την καταστροφή.

Η γενική θεωρεία λέει  οτι οι άνθρωποι διαρκώς θα χειροτερεύουν, θα γίνονται φαύλοι και οι διδασκαλίες των φωτισμένων ηγετών τους θα ξεχαστούν.

Έπειτα από μια περίοδο κοσμικών ανακατατάξεων, οι Θεοί που έφυγαν κάποτε θα επιστρέψουν ξανά και θα αποκαταστήσουν την τάξη, τιμωρώντας αιώνια τους «κακούς».

Ο Χριστός θα επιστρέψει ξανά, το ίδιο και ο Μετρέγια, ο Imam Madhi, ο Κουλκουλκάν και ο κόσμος θα δημιουργηθεί από την αρχή.
 
Αλλά ας εξετάσουμε το τέλος του κόσμου μέσα από όλες τις θρησκείες..

Χριστιανισμός.

H αιώνια ζωή ήταν κάτι που απασχολούσε τους πιστούς περισσότερο από την εφήμερη γι’ αυτό και οι πρώτοι Χριστιανοί υπέμειναν τους διωγμούς των Ρωμαίων, πιστεύοντας ότι το τέλος πλησίαζε και θα εξασφάλιζαν μια θέση στον Παράδεισο. Όμως το τέλος δεν ήρθε, αντίθετα ήρθε η εγκαθίδρυση του χριστιανισμού.

Οι φιλολογικές συζητήσεις πάνω στο μυστηριώδη αριθμό "χξς" δεν σταμάτησαν, αλλά συνεχίστηκαν, με πληθώρα απόψεων, μια από τις οποίες ήθελε τον αριθμό του Θηρίου να είναι το 666 ενώ μια άλλη, εφαρμόζοντας την Αλεξανδρινή ή Μιλήσια αριθμητική τιμή των γραμμάτων του ελληνικού αλφαβήτου, θεωρούσε ότι ο αριθμός αυτός ήταν το 860.

 Η χριστιανική εσχατολογία βασίζεται σχεδόν εξολοκλήρου στην Αποκάλυψη που έγραψε, όπως λέγεται, ο Ευαγγελιστής Ιωάννης στην Πάτμο.

Οι πρώτοι χριστιανοί πίστευαν ότι το τέλος του κόσμου ήταν ένα γεγονός που σύντομα θα βίωναν, κυρίως στις περιόδους των διωγμών. Τα χρόνια περνούσαν, όμως η Δευτέρα Παρουσία που είχε υποσχεθεί ο Ιησούς δεν ερχόταν.

Το 130 μ.Χ. ο Ιουστίνος ισχυρίστηκε ότι ο Θεός καθυστερούσε το τέλος του κόσμου μέχρι να γίνει η νέα θρησκεία παγκόσμια.

Υπάρχει ακόμα και η αντίληψη για τη μυστικιστική ερμηνεία του ονόματος «Ιωάννης», σύμφωνα με την οποία το γράμμα «η» αναφέρεται στη συντέλεια του κόσμου τον 8ο αιώνα…Τελικά ο κόσμος συνέχισε να υπάρχει.

Το 2005 με αφορμή το θάνατο του Πάπα Ιωάννη Παύλου του 2ου ανακινήθηκε το θέμα της προφητείας που σχετίζεται με τη διαδοχή των Παπών αλλά και η περίφημη Τρίτη προφητεία της Φατίμα, που σχετίζεται και αυτή με τα τρομερά γεγονότα πριν τη Δευτέρα Παρουσία.

Αποκάλυψη

Στην Αποκάλυψη όμως, το σημείο αναφοράς των εσχατολογικών αντιλήψεων του χριστιανισμού, δεν αναφέρεται συγκεκριμένη ημερομηνία αφού αυτή τη γνωρίζει μόνο ο Θεός και δεν την έχει αποκαλύψει.

Τα γεγονότα που περιγράφονται στο κείμενο θεωρείται ότι αναφέρονται στο σύνολο των πολέμων και καταστροφών της ανθρωπότητας από την αυγή της ιστορίας της και όχι σε συγκεκριμένα φαινόμενα που θα συμβούν λίγο πριν το τέλος.

Αυτό όμως που προσφέρουν είναι τα σημεία που θα συμβούν πριν την Δευτέρα Παρουσία:

“Έτσι κι εσείς, όταν δείτε όλα αυτά, να ξέρετε ότι είναι κοντά, επί θύραις” (Ματθαίου 24:33).  

Τα πρώτα σημεία θα συμπεριλαμβάνουν πολέμους, λοιμούς και σεισμούς (Ματθαίου 24:7). 

Θα υπάρξει αύξηση του μίσους, της αναρχίας και των διωγμών των πιστών (εδ. 9,12). 

Απατηλοί θρησκευτικοί ηγέτες θα εγερθούν με την αξίωση ότι είναι αντιπρόσωποι του Χριστού ή ακόμα και ο Iδιος ο Χριστός (εδ. 5,11,24-26).

“Βδέλυγμα της Ερήμωσης” (εδ. 15) θα είναι ένα από τα σημαντικότερα σημεία και θα συσχετισθεί με το Χάραγμα και τον Αριθμό του Θηρίου (Αποκάλυψη 13:16-18).

Επίσης, ένα από τα πιο καθαρά σημεία του Τέλους του Κόσμου θα είναι η παγκόσμια κήρυξη του Ευαγγελίου (Ματθαίου 24:14).

Στις τελευταίες στιγμές της ιστορίας θα γίνουν σημεία στον ουρανό:

“Ο ήλιος θα σκοτεινιάσει, και το φεγγάρι δε θα δώσει το φως του, και τα αστέρια θα πέσουν από τον ουρανό, και οι δυνάμεις των ουρανών θα σαλευτούν” εδ. 29.

 Πάντως, αναφέρει την εμφάνιση ενός Θηρίου- Προφήτη που θα προετοιμάσει τον ερχομό του Αντιχρίστου, που θα είναι άνθρωπος, η αριθμητική τιμή του ονόματος του οποίου θα ισούται με χξς’.

Τότε, οι οπαδοί του θα δεχτούν χάραγμα στο μέτωπό τους και θα διαγραφούν από το βιβλίο της Ζωής.

Εκείνη την περίοδο δύο προφήτες της αληθινής πίστης θα εμφανιστούν, θα σκοτωθούν και την Τρίτη ημέρα, ενώ θα έχουν μείνει άθαφτοι, «μετά τας τρεις ημέρας και ήμισυ, πνεύμα ζωής εκ του Θεού εισήλθεν εις αυτούς και έστησαν επί τους πόδας αυτών» (Αποκ. ια, 11).

Ακολουθούν μια σειρά από θεϊκές τιμωρίες, ένας τρομερός πόλεμος στον ουρανό, οπότε και ο Αρχάγγελος Μιχαήλ ρίχνει στην άβυσσο τον αρχαίο όφι, το θηρίο, τον Αντίχριστο και τους ακολούθους του.

Στη συνέχεια επικρατεί ειρήνη, οι νεκροί ανασταίνονται και ο Χριστός επιστρέφει για την τελική κρίση.

Ισλαμισμός.

Στον Ισλαμισμό υπάρχει ένα χωρίο που λέει:

«Η γη θα κομματιαστεί, ομίχλη αερίων θα καλύψει τον ουρανό για σαράντα ημέρες και θα τον ακολουθήσει μια νύχτα μεγάλη όσο τρεις. 

Μετά, όμως, ο ήλιος θα ανατείλει στη δύση (αντιστροφή πόλων;). Το κτήνος της γης θα προελαύνει, θα μιλήσει στους ανθρώπους και θα σημαδέψει τα πρόσωπά τους (χάραγμα;). 

Το Κοράνιο θα φύγει από τις καρδιές των ανθρώπων, όμως ένας φωτισμένος, ο Imam Madhi, θα σας διδάξει και θα ιδρύσει την αυτοκρατορία του Αλλάχ πάνω στη Γη».

 
Ιουδαϊσμός

Στο Ταλμούδ, στο απόσπασμα Avodah Zarah, αναφέρεται ότι ο κόσμος με τη σημερινή του μορφή θα διατηρηθεί για 6.000 χρόνια.

Σύμφωνα με υπολογισμούς, συμπεριλαμβανομένων των δίσεκτων ετών και εφόσον η αρχή του ημερολογίου τους ξεκινά και συμπορεύεται με τη Γένεση, τότε το 2005 μ.Χ για εμάς αντιστοιχεί στο 5765 από κτίσεως κόσμου για εκείνους.

Επομένως, το τέλος του κόσμου θα συμβεί το 2240 μ.Χ. .

Τα γεγονότα θα περιλαμβάνουν τη συγκέντρωση όλων των διασκορπισμένων Εβραίων στα όρια του κράτους του Ισραήλ, τον αφανισμό όλων των εχθρών τους, την ανακατασκευή του Ναού του Σολομώντα, την ανάσταση των νεκρών (techiat hameitim) και την εμφάνιση του Μεσσία που θα γίνει Βασιλιάς του Ισραήλ.

Τότε θα γίνει ο Αρμαγεδδών, ο πόλεμος του Γωγ και του Μαγώγ (άγνωστοι), με παρέμβαση του Θεού και επικράτηση των Εβραίων. Μετά το έτος 6.000 θα υπάρξει παγκόσμια ειρήνη και αγιότητα (Olam Haba).

 

Βουδισμός.

Ο Βούδας είχε προφητεύσει ότι οι διδασκαλίες του θα ξεχνιόνταν σε 500 χρόνια, αλλά μεταγενέστεροί του σχολιαστές, όπως ο Buddhaghosa, μετέθεσαν το χρονικό διάστημα στα 5000 χρόνια.

Πρώτα, λοιπόν, θα ξεχαστεί το πραγματικό περιεχόμενο των διδασκαλιών του Βούδα και θα παραμείνει μόνο το πολύ γενικό τους πλαίσιο.

Στο τέλος ακόμα και το Dharma θα ξεχαστεί, ενώ στο τελικό στάδιο θα χαθεί η μνήμη του Βούδα και όλα τα ειδώλιά του θα συγκεντρωθούν στο Bodh Gaya και θα καούν.

Όμως, ένας νέος Βούδας, ο Μετρέγια, θα εμφανιστεί, αφού ενσαρκωθεί από τον Παράδεισο που βρίσκεται και θα βοηθήσει ξανά τους ανθρώπους να βρουν το δρόμο προς τη Νιρβάνα.

Οι Βουδιστές γενικά πιστεύουν σε κύκλους δημιουργίας και καταστροφής και οι Βούδες τους ενσαρκώνονται συνέχεια, σε κάθε εποχή.


Ζωροαστρισμός.

Το χωρίο λέει:

«Δέκα χιλιάδες χειμώνες θα περάσουν, ο ήλιος θα πάψει να φαίνεται.
Η ημέρα, ο μήνας και το έτος θα έχουν μικρότερη διάρκεια και οι άνθρωποι θα γίνουν φαύλοι.
Μετά από μια μάχη μεταξύ των καλών και των κακών θα συμβεί η τελική κρίση, οπότε και οι κακοί θα τιμωρηθούν για τρεις ημέρες αλλά τελικά θα συγχωρεθούν.»


Ινδουισμός.

Στα ιερά τους κείμενα, τα Πουράνας, οι ινδουιστές πιστεύουν ότι βαθμιαία η ανθρωπότητα θα χειροτερεύει και τα σκοτεινότερα ένστικτα των ανθρώπων θα βγουν στην επιφάνεια.

Όμως ένας Άβαταρ, ο Kalki, θα αποκαταστήσει τις αδικίες και ένας χρυσός αιώνας, ο Krta Yuga θα ανατείλει.


Σκανδιναβικές Θρησκείες

Ράγκναροκ (μοίρα των Θεών) είναι η τελική μάχη που θα συμβεί μεταξύ των Θεών.

Από τη μια παράταξη θα είναι οι Aesir με αρχηγό τον Όντιν και από την άλλοι οι κακοί (γίγαντες φωτιάς, jotuns και τέρατα) με αρχηγό το Θεό Λόκι.

Σχεδόν όλοι, καλοί και κακοί θα αφανιστούν μαζί με ολόκληρο το σύμπαν και μια νέα ζωή, μαζί με ένα νέο Πάνθεον θα δημιουργηθεί.

Οι Θεοί εδώ γνωρίζουν τη μοίρα τους αλλά δεν μπορούν να την αποφύγουν.


Ινδιάνοι Χόπι.

Οι προφητείες τους λένε:

«Το τέλος του κόσμου θα σημάνει ο ερχομός του λευκού ανθρώπου, οπότε και η γη θα μαστιγώνεται από σιδερένια φίδια, πέτρινα ποτάμια και δίχτυα αράχνης, ενώ η θάλασσα θα γίνει μαύρη. 

Ένα μπλε αστέρι, κατοικήσιμο, θα πέσει στη γη και θα ξεκινήσουν πόλεμοι αλλά όσοι κατανοήσουν τις προφητείες και ζήσουν στις περιοχές των Χόπι, θα σωθούν.

 Έπειτα, ο Pahana, ο μεγάλος λευκός αδελφός θα έρθει στη γη για να διδάξει τους ανθρώπους.»

 
Ελληνική Μυθολογία

Στον Προμηθέα Δεσμώτη υπάρχει σαφής αναφορά ότι ο κόσμος της κυριαρχίας του Δία δεν θα είναι αιώνιος αλλά κι εκείνος, πατέρας Θεών και ανθρώπων θα εκθρονιστεί από έναν απόγονό του, ακριβώς όπως είχε συμβεί με τον πατέρα του Κρόνο και τον παππού του Ουρανό, αιώνες παλιότερα.
Αυτό υπονοεί ότι και το Δωδεκάθεο με τη συγκεκριμένη του σύνθεση θα πάψει κάποτε να υπάρχει, όπως και η τάξη που επέβαλε ο Δίας με την ενθρόνισή του.

Το όνομα του νέου Θεού δεν αποκαλύπτεται αλλά είναι ένα τρομερό μυστικό που γνωρίζει ο Τιτάνας Προμηθέας.


Μάγιας

«Θα συμβούν μεγάλες φυσικές καταστροφές και έπειτα ο Θεός Κουλκουλκάν (ή Κουετζαλκοάτλ για τους Αζτέκους) που αντιπροσωπεύει τις δυνάμεις του φωτός, θα έρθει ξανά.»

Απολογισμός

Οι θρησκείες φρόντισαν να διαδώσουν τις εσχατολογικές τους αντιλήψεις από τα πρώτα βήματα της δημιουργίας τους και αυτό γιατί η απειλή μιας αιώνιας τιμωρίας των «αμαρτωλών» αποτελούσε έναν πρώτης τάξεως τρόπο χειραγώγησης των μαζών και ισχυροποίησης της θέσης της στην κοινωνία.

Εκμεταλλευόμενες, λοιπόν, την έμφυτη τάση του ανθρώπου προς τον αρνητισμό, την απογοήτευση για τις υπάρχουσες συνθήκες και την επιθυμία για κάθε είδους δικαίωση και αποκατάσταση των αδικιών, φρόντισαν να τονίσουν ότι το τέλος θα είναι φοβερό και επώδυνο για όσους απομακρύνονται από την πίστη, αφήνοντας τη φαντασία να οργιάζει.

Οι περισσότερες θρησκείες και μυθολογίες μιλάνε για μια χρυσή εποχή που Θεοί και άνθρωποι ζούσαν μαζί. Αργότερα, αυτή η ιδανική σχέση χάλασε με υπαιτιότητα του ανθρώπου και οι Θεοί έφυγαν ή έδιωξαν τους ανθρώπους από τον Παράδεισο. Η τάξη πραγμάτων άλλαξε και ο κόσμος υπέστη τους νόμους της φθοράς ενώ στο πέρασμα των αιώνων οι αναμνήσεις αυτές εντυπώθηκαν στο συλλογικό ασυνείδητο των λαών.

 Ο Ιησούς ο ίδιος έδωσε την πιο έγκυρη πληροφορία σχετικά με αυτό το θέμα:
 “Για την ημέρα εκείνη, όμως, και την ώρα, δεν γνωρίζει κανένας, ούτε οι άγγελοι των ουρανών, παρά ο πατέρας μου, μόνος” (Ματθαίου 24:36).